Laverne Eve (ur. 16 czerwca 1965 w Nassau) – bahamska lekkoatletka, oszczepniczka, na początku kariery startująca też w konkurencjach pchnięcia kulą oraz rzutu dyskiem.

Dziewięciokrotna uczestniczka mistrzostw świata (w tym finalistka czempionatu z 2001 i 2003 roku), siedmiokrotna mistrzyni Ameryki Środkowej i Karaibów, czterokrotna medalistka igrzysk panamerykańskich, złota i srebrna medalistka igrzysk Wspólnoty Narodów, trzykrotna medalistka igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów. Pięciokrotna olimpijka (Seul, Atlanta, Sydney, Ateny, Pekin).

Wielokrotna złota medalistka CARIFTA Games oraz mistrzostw Ameryki Środkowej i Karaibów w kategoriach wiekowych U18 i U20, mistrzyni obu Ameryk juniorów.

Przebieg kariery

Pierwszy start Bahamki miał miejsce na rozgrywanych w Nassau mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów U18 w 1980 roku, gdzie wywalczyła złoty medal w rzucie dyskiem i srebrny medal w konkurencji pchnięcia kulą (o wadze 3 kg). Startowała również w CARIFTA Games (w latach 1981-1984), zdobywając na nich łącznie jedenaście złotych medali igrzysk. W 1981 roku zadebiutowała na seniorskiej międzynarodowej imprezie lekkoatletycznej, wtedy na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w Santo Domingo otrzymała dwa brązowe medale (w konkurencjach rzutu dyskiem i pchnięcia kulą). Z powodzeniem startowała także na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w kategorii wiekowej U20, między innymi zdobyła dwa złote medale na czempionacie w 1984 roku. Dwa razy w karierze udało się jej zdobyć medal mistrzostw panamerykańskich U20, na czempionacie rozgrywanym także w 1984 roku.

W 1987 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Rzymie. Od tego momentu startowała praktycznie wyłącznie w konkurencji rzutu oszczepem. W debiucie na mistrzostwach globu seniorów odpadła w eliminacjach, nie zaliczając żadnej próby. Rok później zaliczyła olimpijski debiut, na igrzyskach olimpijskich w Seulu uzyskała w eliminacjach wynik 60,02 m – z nim uplasowała się na 8. miejscu w grupie i jednocześnie nie zakwalifikowała się do finału.

W 1989 roku po raz pierwszy w karierze wywalczyła tytuł mistrzyni Ameryki Środkowej i Karaibów seniorów. Zajęła również 3. miejsce w ramach lekkoatletycznego Pucharu Świata w Barcelonie. Dwa lata później, powtórnie wystąpiła na mistrzostwach świata, tym razem w ramach zmagań rozgrywanych w Tokio wywalczyła w fazie eliminacji 11. miejsce w grupie. W 1993 otrzymała pierwszy w karierze medal igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów (w konkurencji pchnięcia kulą), w 1995 roku zaś po raz pierwszy w historii swych występów została medalistką igrzysk panamerykańskich.

Po ośmiu latach przerwy ponownie próbowała sił na igrzyskach olimpijskich. Na igrzyskach w Atlancie najlepszą z trzech prób był rezultat 58,48 m, z którym zajęła 8. miejsce w eliminacjach, ale ponownie nie zdołała awansować do finału. Nie weszła także do finału konkursu rzutu oszczepem rozgrywanych w ramach igrzysk olimpijskich w Sydney, w eliminacjach uzyskała rezultat 58,36 m, który dał jej 8. miejsce w grupie eliminacyjnej i 16. miejsce w gronie wszystkich lekkoatletek.

W 2002 roku sięgnęła po złoty medal igrzysk Wspólnoty Narodów, natomiast rok później pierwszy raz awansowała do finału mistrzostw świata, zajmując w tej fazie zmagań 8. miejsce. Była uczestniczką pierwszego w historii Światowego Finału IAAF, w ramach którego uplasowała się na 4. miejscu.

W 2004 roku na igrzyskach olimpijskich w Atenach uzyskała w eliminacjach wynik 61,22 m plasujący ją na 2. miejscu w grupie (przegrała jedynie z Nikolą Brejchovą). Tym samym zakwalifikowała się do finału, w ramach którego zdołała uzyskać jeszcze lepszy rezultat – 62,77 m, z nim ostatecznie zajęła 6. miejsce w klasyfikacji końcowej zmagań. Były to zarazem jedyne igrzyska, w których reprezentantce Bahamów udało się wejść do finału.

Na mistrzostwach świata w Helsinkach również udało się jej awansować do finału, tym razem zakończyła rywalizację na 10. miejscu. Dwa lata później na światowym czempionacie w Osace nie zdołała awansować do finału, w grupie eliminacyjnej zajęła 11. miejsce.

W piątym olimpijskim występie, który miał miejsce w Pekinie, uzyskała w eliminacjach wynik 57,36 m plasujący ją 9. miejscu w grupie, jak również 20. miejscu w gronie wszystkich oszczepniczek.

W 2009 roku zdobyła ostatni w karierze medal międzynarodowych zmagań lekkoatletycznych – był nim czwarty brązowy medal mistrzostw Ameryki Środkowej i Karaibów. Po raz ostatni w imprezie lekkoatletycznej wystąpiła 23 czerwca 2012 roku na mistrzostwach Bahamów, wówczas Eve udało się wywalczyć złoty medal czempionatu.

Osiągnięcia

W trakcie swej kariery sportowej sięgnęła również po trzynaście tytułów mistrzyni kraju, w latach 1998-2012, jeden ze złotych medali wywalczyła w konkurencji rzutu starym modelem oszczepu.

Rekordy życiowe

Rekord życiowy zawodniczki to 63,73 m i został ustanowiony 22 kwietnia 2000 roku w Nashville. Jest to także rekord Bahamów w tej konkurencji lekkoatletycznej.

Przypisy