Laurent Louis Adrian Bonnin
generał dywizji
Data i miejsce urodzenia

24 kwietnia 1865
Vivonne

Data i miejsce śmierci

20 marca 1926
Paryż

Przebieg służby
Lata służby

1883–1923

Siły zbrojne

Armée française
Błękitna Armia

Jednostki

12e bataillon de chasseurs à pied
4e régiment d'infanterie de marine
21e régiment d'infanterie de marine
7 Dywizja Strzelców Polskich
GO Bonnina

Stanowiska

dowódca grupy operacyjnej

Główne wojny i bitwy

wojna chińsko-francuska,
I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Laurent Louis Adrian Bonnin (ur. 24 kwietnia 1865 w Vivonne, zm. 20 marca 1926 w Paryżu) – generał dywizji armii francuskiej.

Życiorys

Laurent Bonnin był synem Louis’a Benjamina i Marie Philomène Arnoux.

17 listopada 1883 wstępuje do wojska francuskiego i otrzymuje przydział do 12 batalionu strzelców pieszych (12e bataillon de chasseurs à pied). 31 października 1886 zostaje odkomenderowany do Akademii Wojskowej w Saint Cyr, którą kończy w 1888 (71 promocja de Châlons) i zostaje mianowany podporucznikiem piechoty morskiej.

Od 1 stycznia 1892 był oficerem francuskich wojsk kolonialnych. Służył w Indochinach, odbył kampanię tonkinską (w Wietnamie) 1890–1892 i walczył w Kochinchinie. Był oficerem 4 pułku piechoty morskiej (4e régiment d'infanterie de marine). Od 1 stycznia 1894 przeniesiony do 4 pułku w Tulonie a następnie po dwóch latach wysłany ponownie do Tonkinu. W Indochinach służy do stycznia 1897 i powraca w szeregi 4 pułku. 8 kwietnia 1898 zostaje awansowany do stopnia kapitana. Od stycznia 1899 służy w Kochinchinie. W styczniu 1900 przeniesiony do 1er régiment de tirailleurs annamites. 10 lipca 1913 był dowódcą batalionu w 21 pułku piechoty morskiej (21e régiment d'infanterie de marine).

W I wojnie światowej dowódca pułku piechoty i brygady piechoty na froncie niemieckim. Mianowany generałem brygady w 1917. W latach 1918–1919 dowódca 7 Dywizji Strzelców Polskich w Armii Polskiej we Francji. W Polsce dowódca Grupy Operacyjnej swojego imienia na froncie bolszewickim. W 1921 został odznaczony polskim Krzyżem Walecznych (czterokrotnie). Po powrocie do Francji dowódca dywizji piechoty w Syrii. Od 1923 w stanie spoczynku z awansem na generała dywizji.

5 września 1898 w Pont-l'Abbè-d’Arnoult poślubił Règine Fernande Marie Clotilde Roussie (4.III.1876–1958). Miał syna Jacques’a (1888–1965).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Ecole Navale / Espace tradition / Officiers célèbres [online], ecole.nav.traditions.free.fr [dostęp 2019-02-23].
  2. https://www.saint-cyr.org/medias/editor/files/1886-1888-71e-promotion-de-chalons.pdf
  3. „W zamian za otrzymane wstążeczki biało-amarantowe b. armii gen. Hallera”; Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2034 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 41, s. 1617)
  4. 1 2 Anatole Roussie [online], Site Officiel de la Mairie de Pont l’Abbé d’Arnoult [dostęp 2019-02-23] (fr.).

Bibliografia

  • H.P. Kosk, Generalicja polska, t. 2, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1998.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.