Latencja wirusów – stan lub okres, w którym kompletne kopie wirusowej informacji genetycznej utrzymują się w zakażonej komórce gospodarza, ale nie zachodzi ciągła produkcja zakaźnych cząstek wirusa.

Materiał genetyczny wirusa w tym stadium jest wbudowany w genom komórki gospodarzowej w postaci sekwencji DNA. W trakcie latencji cały genom wirusa znajduje się w komórce, a jego ekspresja jest mocno ograniczona.

Podczas latencji wirus jest stosunkowo nieszkodliwy. Jego destrukcyjne działanie rozpoczyna się, gdy latencja się skończy. Gdy powstają warunki sprzyjające uaktywnieniu wirusa, w komórkach gospodarzowych zaczyna się proces produkcji jego zakaźnych cząstek.

Ustanawianie zakażenia latentnego jest cechą charakterystyczną herpeswirusów, w tym wirusa opryszczki pospolitej.

Istnieją dwa warunki, których spełnienie pozwala zakwalifikować zakażenie jako latentne. Powinno być ono:

• trwałe, czyli utrzymane mimo odpowiedzi ze strony układu odpornościowego nosiciela oraz niesprzyjającego środowiska komórki
• odwracalne, to znaczy w sprzyjających okolicznościach dochodzi do reaktywacji wirusa i pełnej ekspresji jego genów.

Przypisy