Lars-Gunnar Andersson (ur. 9 sierpnia 1949 w Göteborgu) – szwedzki językoznawca. Do jego zainteresowań naukowych należą: gramatyka, semantyka, socjolingwistyka, postawy językowe, dialektologia.

Wykształcenie wyższe zdobył w zakresie językoznawstwa ogólnego, języków nordyckich, historii literatury, filozofii teoretycznej i teorii nauki. W 1975 roku doktoryzował się w dziedzinie językoznawstwa ogólnego.

Profesor języka szwedzkiego na Uniwersytecie w Göteborgu. Uczestniczy w audycji radiowej „Språket” (radio P1). Laureat nagrody Arturpris.

W 1999 roku został wybrany członkiem Królewskiego Towarzystwa Nauk i Sztuk w Göteborgu.

Wybrana twórczość

• Form and function of subordinate clauses (1975)
• Semantik (współautorstwo, 1976)
• Logic in linguistics (współautorstwo, 1979)
• Sicket mål (współautorstwo, 1986)
• Mål på hemmaplan (współautorstwo, 1987)
• Bad language (współautorstwo, 1990)
• Languages in Botswana (współautorstwo, 1997)

Przypisy