Lagrange (Q112)

„Lagrange”, w l. 1922–1923
Klasa

okręt podwodny

Typ

Lagrange

Historia
Stocznia

Arsenal de Toulon

Położenie stępki

1913

Wodowanie

31 maja 1917

 Marine nationale
Wejście do służby

luty 1918

Wycofanie ze służby

lipiec 1935

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu


920 ton
1318 t

Długość

75,2 m

Szerokość

6,39 m

Zanurzenie

3,62 m

Zanurzenie testowe

50 m

Napęd
2 silniki Diesla o łącznej mocy 2600 KM
2 silniki elektryczne o łącznej mocy 1640 KM
2 śruby
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu


16,5 węzła
11 w.

Zasięg

powierzchnia: 4300 Mm przy 10 w.
zanurzenie: 125 Mm przy 5 w.

Uzbrojenie
2 działa kal. 75 mm, 10 torped
Wyrzutnie torpedowe

8 × 450 mm (4 na dziobie, 2 na rufie, 2 zewnętrzne)

Załoga

47

Lagrange (Q112) – francuski oceaniczny okręt podwodny z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego, jednostka prototypowa swojego typu. Została zwodowana 31 maja 1917 roku w stoczni Arsenal de Toulon, a ukończono ją w lutym 1918 roku. Okręt służył w Marine nationale do 1935 roku.

Projekt i dane taktyczno–techniczne

„Lagrange” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1913 roku. Okręt zaprojektował inż. Julien Hutter, lekko modyfikując swój poprzedni projekt Dupuy de Lôme, zakładając zastosowanie dwóch turbin parowych systemu Parsonsa o mocy 2000 koni mechanicznych (KM) każda przy niewielkim wzroście wyporności. W trakcie budowy z pomysłu zrezygnowano, wyposażając okręt w silniki Diesla.

„Lagrange” był dużym, oceanicznym okrętem podwodnym. Długość całkowita wynosiła 75,2 metra, szerokość 6,39 metra i zanurzenie 3,62 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 920 ton, a w zanurzeniu 1318 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki Diesla Sulzer o łącznej mocy 2600 KM. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Belfort o łącznej mocy 1640 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 16,5 węzła na powierzchni i 11 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 4300 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 125 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów.

Okręt wyposażony był w osiem wyrzutni torped kalibru 450 mm (cztery wewnętrzne na dziobie, dwie na rufie i dwie zewnętrzne), z łącznym zapasem 10 torped oraz dwa pokładowe działa kal. 75 mm z zapasem amunicji wynoszącym 440 naboi. Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 43 podoficerów i marynarzy.

Budowa i przebieg służby

„Lagrange” zbudowany został w Arsenale w Tulonie. Stępkę okrętu położono w 1913 roku, został zwodowany 31 maja 1917 roku, a ukończono go w lutym 1918 roku. Jednostka ta otrzymała nazwę na cześć wybitnego francuskiego osiemnastowiecznego matematyka, Josepha Louisa Lagrange’a i numer burtowy Q112. Okręt operował pod koniec wojny na Morzu Śródziemnym.

Na początku lat 20. „Lagrange” poddano znaczącej przebudowie: okręt otrzymał nowy większy kiosk, mostek i peryskopy.

Po remoncie nadal pełnił służbę na Morzu Śródziemnym do lipca 1935 roku, kiedy skreślony został z listy floty.

Uwagi

  1. ↑ Przeznaczone dla okrętów typu Lagrange turbiny parowe zostały później zamontowane na eskortowcach typu Oise.
  2. ↑ Paul E. Fontenoy podaje, że okręt wycofano ze służby w latach 1937–1939.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 159.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 212.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 89.
  4. 1 2 3 4 Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: 1974, s. 158.
  5. ↑ Ivan Gogin: LAGRANGE submarines (1918-1924). Navypedia. [dostęp 2019-01-13]. (ang.).
  6. ↑ J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 536.
  7. 1 2 Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2016-11-17]. (ang.).
  8. ↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 198.

Bibliografia

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: LAGRANGE submarines (1918-1924). Navypedia. [dostęp 2019-01-13]. (ang.).
  • Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
  • Jean Labayle-Couhat: French warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0445-5. (ang.).
  • John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).
  • Gordon Smith: World War 1 at Sea, FRENCH NAVY. Naval History Homepage. [dostęp 2016-11-17]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.