La France insoumise

La France insoumise
Państwo	Francja
Skrót	LFI, FI
Lider	Jean-Luc Mélenchon
Data założenia	2016
Ideologia polityczna	demokratyczny socjalizm
Barwy	ochra, cyjan
	Strona internetowa

La France insoumise (pol. Niepokorna Francja, Francja Niepokorna lub Francja Nieujarzmiona, LFI, FI) – francuska partia polityczna reprezentująca nurty demokratycznego socjalizmu, ekosocjalizmu i antyglobalizmu, powołana przez Jeana-Luca Mélenchona. Formacja zaliczana jest do ugrupowań lewicowych lub skrajnie lewicowych. W logotypie używa greckiego symbolu phi.

Historia

Powołanie LFI zainicjował Jean-Luc Mélenchon 10 lutego 2016. Formacja przyjęła nowy model organizacji, posiadając niezorganizowaną strukturę opartą na małych lokalnych komitetach wsparcia. Do nowego ugrupowania przystąpili dotychczasowi działacze komunistów, socjalistów, ekologów, aktywiści związkowi, wsparła ją też Partia Lewicy. W pierwszym masowym wiecu LFI, który miał miejsce 5 czerwca 2016 na Place de la Bataille-de-Stalingrad w Paryżu, według organizatorów wzięło udział 10 tysięcy osób.

La France insoumise stała się zapleczem jej lidera w wyborach prezydenckich w 2017. W pierwszej turze Jean-Luc Mélenchon zajął 4. miejsce z wynikiem 19,6% głosów. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku LFI uzyskała 17 miejsc w Zgromadzeniu Narodowym. W 2018 nawiązała współpracę z innymi lewicowymi ugrupowaniami (m.in. Podemos i Blokiem Lewicy). W 2019 lista LFI prowadzona przez Manon Aubry otrzymała 6,3% głosów i 6 mandatów w Europarlamencie IX kadencji.

W 2022 Jean-Luc Mélenchon kolejny raz ubiegał się o wybór na prezydenta, w pierwszej turze otrzymał wówczas 22,0% głosów, zajmując 3. miejsce. Do wyborów parlamentarnych w tym samym roku ugrupowanie przystąpiło w ramach koalicji NUPES skupiającej formacje lewicowe, komunistyczne i ekologiczne. Koalicja ta zajęła drugie miejsce za blokiem prezydenckim, w jej ramach środowisko LFI uzyskało około 75 mandatów poselskich.

Przypisy

1 2 Macron walczy z Le Pen o Brukselę. Oboje chcą „prawdziwie” odnawiać Unię. onet.pl, 26 maja 2019. [dostęp 2019-06-23].
↑ Exit poll: partia Marine Le Pen wygrywa wybory we Francji. tvp.info, 26 maja 2019. [dostęp 2019-06-23].
1 2 Francja: Partie Macrona i Le Pen z niemal równym poparciem w sondażach. euractiv.pl, 17 września 2018. [dostęp 2019-06-23].
1 2 Parties and Elections in Europe: France. parties-and-elections.eu. [dostęp 2019-06-23]. (ang.).
1 2 La France Insoumise wants to turn European elections into anti-Macron referendum. euractiv.com, 3 października 2018. [dostęp 2019-06-23]. (ang.).
↑ Ce que signifie le nouveau logo de Jean-Luc Mélenchon. huffingtonpost.fr, 16 października 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).
↑ Jean-Luc Mélenchon, le vent dans le dos. liberation.fr, 14 października 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).
↑ 20 comités de soutien à Jean-Luc Mélenchon en Val-de-Marne. citoyens.com, 23 marca 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).
↑ Comment Mélenchon chapeaute sa „France insoumise” ce week-end. bfmtv.com, 15 października 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).
↑ Pour son premier meeting de campagne, Jean-Luc Mélenchon appelle à „changer la civilisation humaine”. lesinrocks.com, 6 czerwca 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).
↑ Élection présidentielle 2017. france-politique.fr. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).
↑ Élections européennes 2019. france-politique.fr. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).
↑ Michaël Bloch: Voici les résultats officiels et définitifs du premier tour de la présidentielle. lejdd.fr, 11 kwietnia 2022. [dostęp 2022-04-11]. (fr.).
↑ Résultats des législatives 2022: LFI, EELV, PS… Comment s'en sortent les différents partis de la Nupes à l'issue du second tour?. francetvinfo.fr, 20 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-20]. (fr.).
↑ Jason Wiels, Raphaël Marchala: Les principales forces politiques en présence à l'Assemblée nationale en chiffres. lcp.fr, 20 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-21]. (fr.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[onet-1] 1 2 Macron walczy z Le Pen o Brukselę. Oboje chcą „prawdziwie” odnawiać Unię. onet.pl, 26 maja 2019. [dostęp 2019-06-23].

[2] Exit poll: partia Marine Le Pen wygrywa wybory we Francji. tvp.info, 26 maja 2019. [dostęp 2019-06-23].

[eur-3] 1 2 Francja: Partie Macrona i Le Pen z niemal równym poparciem w sondażach. euractiv.pl, 17 września 2018. [dostęp 2019-06-23].

[pe-4] 1 2 Parties and Elections in Europe: France. parties-and-elections.eu. [dostęp 2019-06-23]. (ang.).

[autonazwa1-5] 1 2 La France Insoumise wants to turn European elections into anti-Macron referendum. euractiv.com, 3 października 2018. [dostęp 2019-06-23]. (ang.).

[6] Ce que signifie le nouveau logo de Jean-Luc Mélenchon. huffingtonpost.fr, 16 października 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).

[7] Jean-Luc Mélenchon, le vent dans le dos. liberation.fr, 14 października 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).

[8] 20 comités de soutien à Jean-Luc Mélenchon en Val-de-Marne. citoyens.com, 23 marca 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).

[9] Comment Mélenchon chapeaute sa „France insoumise” ce week-end. bfmtv.com, 15 października 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).

[10] Pour son premier meeting de campagne, Jean-Luc Mélenchon appelle à „changer la civilisation humaine”. lesinrocks.com, 6 czerwca 2016. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).

[11] Élection présidentielle 2017. france-politique.fr. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).

[12] Élections européennes 2019. france-politique.fr. [dostęp 2019-06-23]. (fr.).

[13] Michaël Bloch: Voici les résultats officiels et définitifs du premier tour de la présidentielle. lejdd.fr, 11 kwietnia 2022. [dostęp 2022-04-11]. (fr.).

[14] Résultats des législatives 2022: LFI, EELV, PS… Comment s'en sortent les différents partis de la Nupes à l'issue du second tour?. francetvinfo.fr, 20 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-20]. (fr.).

[15] Jason Wiels, Raphaël Marchala: Les principales forces politiques en présence à l'Assemblée nationale en chiffres. lcp.fr, 20 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-21]. (fr.).