Lance-Roquettes AntiChar de 89 mm modèle F1 (LRAC F1, czasem nazywany ACL-STRIM) – francuski granatnik przeciwpancerny wprowadzony do uzbrojenia w latach 70.

Granatnik LRAC F1 składa się z dwóch części. Przednia, wielokrotnego użytku, tworzy krótką wyrzutnię do której przyłączony jest celownik, dwójnóg, oporę naramienną i mechanizm spustowy. Drugą część wyrzutni stanowi pocisk w kontenerze który jest dołączany przed strzałem do wyrzutni.

Wyrzutnia i kontener pocisku wykonane są z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknem szklanym. Przed strzałem z zasobnika pocisku zdejmuje się przednia ściankę po czym przyłącza się go do wyrzutni. Następnie zdejmowana jest tylna pokrywa zasobnika pocisku. Celowanie przy pomocy celownika optycznego APX M309 o trzykrotnym powiększeniu i nastawach 100–1000 m.

Odpalenie pocisku rakietowego elektryczne, po naciśnięciu dźwigni spustowej induktor elektromagnetyczny generuje impuls powodujący odpalenie zapłonnika silnika rakietowego. Pocisk napędzany jest silnikiem prochowym. Ładunek silnika został dobrany w ten sposób, aby jego spalanie zakończyło się przed opuszczeniem przez pocisk wyrzutni.

Podstawowym rodzajem amunicji do granatnika LRAC F1 jest kumulacyjny pocisk przeciwpancerny z zapalnikiem piezoelektrycznym o przebijalności 400 mm RHA. Poza tym stosowany jest pocisk przeciwpancerno-odłamkowy o przebijalności 100 mm RHA, rażący po wybuchu 1600 kulkami stalowymi (promień ok. 20 m), dymny i oświetlający.

Dane taktyczno-techniczne

• Masa: 8,2 kg
• Masa pocisku: 2,2 kg
• Długość: 1170/1600 mm

Przypisy

Bibliografia

• Jacek Szymański, Ryszard Woźniak. Granatniki przeciwpancerne (II). „Nowa Technika Wojskowa”. 1995. Nr. 12. s. s. 14-16. ISSN 1230-1655.