|
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C25H26O13 | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
534,47 g/mol | ||||||||||||||||
| Wygląd |
złotożółte, gładkie, lśniące kryształy | ||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||
Kwas ruberytrynowy – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów, 2-β-prymwerozyd alizaryny. Został wyizolowany z korzeni marzany barwierskiej po raz pierwszy w 1826 roku przez Pierre’a Jeana Robiqueta i Jean-Jacques’a Colina. Występuje także w innych gatunkach z rodziny marzanowatych, m.in. w Oldenlandia umbellata i Morinda officinalis.
Poprzez hydrolizę kwasową w podwyższonej temperaturze lub enzymatyczną kwasu ruberytrynowego otrzymuje się odpowiedni aglikon – alizarynę. Kwas ruberytrynowy pochodzenia roślinnego posłużył jako substrat do otrzymania barwnika – purpuryny.
Przypisy
- 1 2 3 4 Ruberythric Acid, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, wyd. 13, Whitehouse Station: Merck & Company, 2001, ISBN 0-911910-13-1, OCLC 224225657 (ang.).
- 1 2 Jaime Wisniak, Jean-Jacques Colin, „Revista CENIC Ciencias Biológicas”, 48 (3), 2017, s. 112–120 (ang.).
- ↑ C.P. Khare, Indian Medicinal Plants. An Illustrated Dictionary, Springer, 2007, s. 448, ISBN 978-0-387-70637-5 (ang.).
- ↑ Debra Rayburn, Let’s Get Natural with Herbs, Ozark Mountain Publishing, 2007, s. 303, ISBN 978-1-886940-95-6 (ang.).
- ↑ Thomas Bechtold, Rita Mussak, Handbook of Natural Colorants, Wiley, 2009, s. 164, ISBN 978-0-470-51199-2 (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.