|
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C4H13NO7P2 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
249,10 g/mol | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Kwas alendronowy (łac. acidum alendronicum) – organiczny związek chemiczny, wykorzystywany w leczeniu osteoporozy.
Mechanizm działania
Hamuje resorpcję tkanki kostnej wywołaną przez osteoklasty.
Farmakokinetyka
Dostępność biologiczna po podaniu doustnym podobnie jak w przypadku pozostałych silnych bifosfonianów wynosi 0,6–0,7%. Zażycie łącznie z posiłkiem dodatkowo zmniejsza biodostępność leku. Wydalany jest w postaci niezmienionej. Po wchłonięciu do tkanki kostnej, alendronian ma szacunkowy okres półtrwania 10 lat.
Wskazania
- Profilaktyka i leczenie osteoporozy u kobiet
- Leczenie osteoporozy u mężczyzn
- Zapobieganie i leczenie osteoporozy wywołanej kortykosteroidami łącznie z suplementacją preparatami wapnia i witaminy D
- Choroba Pageta
Preparaty
- Alendrogen 70, AlendroLek 70, Alendronat 70, Ostemax 70, Ostenil 10, Ostenil 70, Ostodronic, Ostolek, Sedron.
Przypisy
- ↑ Alendronian sodu, trihydrat, karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 25 listopada 2022, numer katalogowy: A4978 [dostęp 2023-05-21]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ Ichiro Shinkai, Yukari Ohta, New drugs – Reports of new drugs recently approved by the FDA. Alendronate, „Bioorganic & Medicinal Chemistry”, 4 (1), 1996, s. 3–4, DOI: 10.1016/0968-0896(96)00042-9, PMID: 8689235 (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.