Kwaczanka (słow. Kvačianka) – potok na Słowacji, powstający na wysokości 745 m z połączenia potoków Hucianka i Borovianka w Obłazach. Takie ujęcie znane jest w polskich opracowaniach, natomiast słowaccy geografowie nie wyróżniają nazwy Hucianka i cały potok nazywają Kwaczanką. Od Obłazów Kwaczanka spływa w południowym kierunku Doliną Kwaczańską pomiędzy Ostrym Wierchem Kwaczańskim (1128 m) a należącymi do grupy Prosiecznego wzniesieniami Czarna Hora (1094 m) i Hradkowa (1206 m). Na tym odcinku Kwaczanka tworzy granicę między Tatrami, do których należy Ostry Wierch Kwaczański, a Górami Choczańskimi, do których należy grupa Prosiecznego. Po opuszczeniu Doliny Kwaczańskiej Kwaczanka wpływa na Kotlinę Liptowską, płynie przez miejscowość Kwaczany, a następnie Liptowską Sielnicę, w której uchodzi do Jeziora Liptowskiego na wysokości około 550 m. Dawniej, przed utworzeniem tego sztucznego zbiornika wpadała do rzeki Wag jako jej prawy dopływ.

W Obłazach na Kwaczance znajduje się niewielki próg piętrzący wodę oraz dwa zabytkowe młyny wraz z niewielkim zespołem towarzyszących im zabudowań. W obrębie Doliny Kwaczańskiej Kwaczanka płynie skalistym wąwozem, tworząc szereg wodospadów. Największymi jej dopływami są spływający z Tatr Suchy Potok i dużo mniejszy Radin. Obydwa uchodzą do niej już na Kotlinie Liptowskiej, jako lewe dopływy.

Środkowy odcinek toku Kwaczanki od skraju wsi Huty po wylot z Doliny Kwaczańskiej w Kwaczanach znajduje się w granicach rezerwatu przyrody Kvačianska dolina.

Doliną Kwaczańską wzdłuż Kwaczanki, jej wschodnim zboczem (stokami Ostrego Wierchu - a więc przez teren wzmiankowanego rezerwatu), miejscami ponad 100 m ponad tokiem wody, prowadzi dość stroma i kamienista leśna droga wozowa, wybudowana w połowie XIX w.. Do czasu oddania do użytku w połowie lat 80. XX w. nowej drogi krajowej nr 584 z Zuberca do Liptowskich Matiaszowiec stanowiła ona jedyne połączenie wsi Huty, Małe Borowe i Wielkie Borowe ze światem.

Turystyka

Wspomnianą wyżej drogą prowadzi czerwono znakowany szlak turystyczny z Kwaczan do Hut oraz znakowana ścieżka dydaktyczna z przystankami i tablicami informacyjnymi. Przejście łatwe, bez trudności technicznych.

Przypisy

  1. 1 2 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. 1 2 Turystyczna mapa Słowacji. [dostęp 2011-06-10].
  3. ↑ The Chočské vrchy and Roháče Mts. Hiking map 1:50 000, Tatraplan nr 5008, 4th edition, wyd. BBKart, s.r.o., banská Bystriva 2015, ISBN 978-80-89134-27-4
  4. ↑ Barański Mirosław J.: Wąwozy Gór Choczańskich, w: „Gazeta Górska” R. XXV, nr 3 (99), lato 2017, s. 36-41
  5. ↑ Hochmuth Zdenko a kolektív: Chočské vrchy - Liptovská Mara. Turistický sprievodca ČSFR č. 42, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1990 ISBN 80-7096-091-4, s. 156
  6. ↑ Na podstawie informacyjnej broszury Kvačianska dolina

linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.