Kunsthalle Basel – ośrodek sztuki w Bazylei, założony w 1872 roku, prowadzony przez Basler Kunstverein; galeria sztuki współczesnej i miejsce spotkań artystów, krytyków i kolekcjonerów.

Historia

Kunsthalle Basel została otwarta w 1872 roku jako miejsce spotkań dla artystów i kolekcjonerów i centrum wystawiennicze Basler Kunstverein . Mieści się w neoklasycznym gmachu projektu Johanna Jakoba Stehlina (1826–1894), w sąsiedztwie teatru miejskiego (niem. Theater Basel) i domu koncertowego (niem. Stadtcasino Basel) .

Początkowo Kunsthalle była wykorzystywana głównie do przechowywania i prezentacji kolekcji sztuki Basler Kunstverein . Z czasem stała się ośrodkiem wystawienniczym, organizowano tu wystawy indywidualne m.in. Ernsta Ludwiga Kirchnera (1880–1938) w 1923 roku, Vincenta van Gogha (1853–1890) w 1924 roku, Marca Chagalla (1887–1985) w 1933 roku, Emila Nolde (1867–1956) w 1928 roku czy Pieta Mondriana (1872–1944) w 1947 roku .

Na parterze mieściła się stała kolekcja Kunstverein, biblioteka i sale konferencyjne, na piętrze – wystawy czasowe a w piwnicy klub . Do gmachu głównego przylegały pracownie rzeźbiarskie .

Z powodu wysokich kosztów utrzymania budynku Basler Kunstverein wynajęła część pomieszczeń państwu, które umieściło tu tymczasowo narodowe zbiory sztuki . W latach 1969–1973 przeprowadzono gruntowny remont gmachu . W 2004 roku budynek został zmodernizowany .

Dyrektorzy Kunsthalle

Kunsthalle prowadzili :

• 1909–1934 Wilhelm Barth
• 1934–1949 Lucas Lichtenhan
• 1949–1955 Robert Thomas Stoll
• 1955–1967 Arnold Rüdlinger
• 1968–1973 Peter F. Althaus
• 1974–1976 Carlo Huber
• 1976–1978 Werner von Mutzenbecher i Maria Netter
• 1978–1988 Jean-Christophe Ammann
• 1988–1995 Thomas Kellein
• 1996–2002 Peter Pakesch
• 2003–2014 Adam Szymczyk
• od 2014 Elena Filipovic

Przypisy

Bibliografia

• Die Kunsthalle Basel: Geschichte. [w:] www.kunsthallebasel.ch [on-line]. [dostęp 2019-06-09]. (niem.).