Kunaszyr
Państwo

 Rosja

Obwód

 sachaliński

Akwen

Morze Ochockie

Archipelag

Wyspy Kurylskie

Powierzchnia

1 489,27 km²

Populacja 
• liczba ludności


ok. 8000

Położenie na mapie obwodu sachalińskiego
Położenie na mapie Rosji
44°05′N 145°59′E/44,083333 145,983333

Kunaszyr (ros. Кунашир; jap. 国後島, Kunashiri-tō; ainu: クナシㇼ lub クナシㇽ, Kina-siri „Czarna wyspa”) – wyspa w archipelagu Kuryli. Cieśnina Kunaszyrska oddziela ją od japońskiej wyspy Hokkaido. Jest to jedna z wysp stanowiących przedmiot sporu między Rosją i Japonią.

Geologia, geomorfologia

Powierzchnia wyspy wynosi 1 489,27 km². Kształt wyspy jest bardzo wydłużony: przy długości 123 km jej szerokość wynosi 4-30 km. Największą wysokość – 1819 m n.p.m. – osiąga czynny wulkan Tiatia na północnym krańcu wyspy. Trzy inne czynne wulkany na wyspie to Ruruj (1486 m n.p.m.) w północnej części wyspy, Wulkan Mendelejewa (890 m n.p.m.) w środkowej części wyspy i Wulkanu Gołownina (547 m n.p.m.) w części południowej. Oprócz nich są tu jeszcze dwa wulkany wygasłe, liczne solfatary, mofety i obfitość gorących źródeł.

Flora

Spośród blisko tysiąca gatunków roślin, występujących na Wyspach Kurylskich, na wyspie Kunaszyr można spotkać ich 680. Charakterystyczne jest tu ich znaczne zróżnicowanie klimatyczne: obok gatunków borealnych spotkamy tu gatunki klimatu umiarkowanego, a nawet podzwrotnikowego. W wielogatunkowych lasach mieszanych obok jodły sachalińskiej (Abies sachalinensis (F. Schmidt) Mast.) rosną dęby i klony. W lasach świerkowych, w których występują świerk sachaliński (Picea glehnii (F.Schmidt) Mast.) i świerk ajański (Picea jezoensis (Siebold & Zucc.) Carrière) podszyt stanowi nierzadko bambus kurylski, zwany tutaj sasa, a wśród typowych dla Syberii brzóz kwitną magnolie japońskie (Magnolia kobus DC. var. borealis Sarg.). Oprócz tego rosną tu drzewiaste aralie, kalopanaksy (kolcosiły drzewiaste), cisy, wiązy, a nawet morwy. Drzewa są często spowite lianami i innymi pnączami, wśród których występują m. in. aktinidie, hortensje, cytryniec i winorośl japońska. W wyższych położeniach ciągną się zarośla sosny karłowatej, zwanej tu kiedrownikiem.

Fauna

Na wyspie występują m.in. niedźwiedzie, gronostaje, łasice, lisy, zające. Rzadko spotykany jest soból. Wśród 227 gatunków ptaków występują m.in. dzięcioł białogrzbiety i mewa różowa.

Północną i południową część wyspy zajmuje Rezerwat Kurylski.

Zagospodarowanie

Największe miasto wyspy Jużno-Kurilsk. Inne większe ośrodki na wyspie to Siernowodzk (na południu) oraz Tiatino i Dokuczajewo (na północy).

Przypisy

  1. 1 2 Geospatial Information Authority of Japan 2021 ↓, s. 83.
  2. ↑ Hans Adalbert Dettmer, Ainu-Grammatik, Teil II, Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 1997, s. 124.
  3. 1 2 3 Borys Zawierucha. Archipelag śnieżnych subtropików. „Poznaj Świat”. R. XX (nr 7 (236)), s. 3-8, lipiec 1972. Polskie Towarzystwo Geograficzne. (pol.).
  4. ↑ Заповедник «Курильский» [online], kurilskiy.ru [dostęp 2021-10-31].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.