Kukuła czerwonoczuba

Kukuła czerwonoczuba
	Dasylophus superciliosus
	(Dumont, 1823)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	kukułkowe
Rodzina	kukułkowate
Podrodzina	kukułki
Plemię	Phaenicophaeini
Rodzaj	Dasylophus; Swainson, 1837
Gatunek	kukuła czerwonoczuba
Synonimy
	Phænicophaus superciliosus Dumont, 1823; Phaenicophaeus superciliosus Dumont, 1823; Melias superciliosus Lesson, 1830; Malcoha superciliosus Guérin-Méneville, 1829-38; Dasylophus superciliosus Swainson, 1837; Phoenicophæus ornatus Blyth, 1842;
	Phænicophaus superciliosus Dumont, 1823; Phaenicophaeus superciliosus Dumont, 1823; Melias superciliosus Lesson, 1830; Malcoha superciliosus Guérin-Méneville, 1829-38; Dasylophus superciliosus Swainson, 1837; Phoenicophæus ornatus Blyth, 1842;
Podgatunki
	D. s. cagayanensis (Rand & Rabor, 1967); D. s. superciliosus (Dumont, 1823);
	D. s. cagayanensis (Rand & Rabor, 1967); D. s. superciliosus (Dumont, 1823);
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski

Kukuła czerwonoczuba (Dasylophus superciliosus) – gatunek ptaka z rodziny kukułkowatych (Cuculidae) występujący dość licznie na Filipinach.

Systematyka

Takson ten po raz pierwszy został opisany przez Dumonta w 1823 roku jako Phænicophaus superciliosus na podstawie okazu znalezionego na Filipinach. Przez część systematyków wydzielany do monotypowego rodzaju Dasylophus, natomiast przez innych włączany do rodzaju Phaenicophaeus.

Podgatunki

Wyróżniono dwa podgatunki:

D. superciliosus cagayanensis
D. superciliosus superciliosus

Występowanie

Ptak ten występuje endemicznie na Filipinach, zasiedlając w zależności od podgatunku:

D. s. cagayanensis występuje w prowincji Cagayan (północno-wschodni Luzon).
D. s. superciliosus występuje na Luzonie na południe od prowincji Cagayan.

Morfologia

Długość ciała 38 cm, masa ciała samców 115 g, samic 120 g. Upierzenie dorosłych osobników połyskująco czarne, na czubku głowy krótki, czerwony grzebień. Końcówki sterówek koloru białego, naga skóra wokół oczu czerwona lub żółtawo-pomarańczowa, tęczówka żółta. Dziób koloru jasnozielonego z pomarańczowym paskiem u jego podstawy. Skok i place z przodu zielonkawe, z tyłu żółte. Upierzenie młodych całe czarne lub brązowe na czole, bez czerwonego grzebienia (grzebień rozwija się stopniowo zastępując brązowe czoło). Białe końcówki na sterówkach ogonowych mniejsze, dziób brązowo-zielony. Grzebień u podgatunku cagayanensis krótszy, upierzenie na piersi bledsze.

Tryb życia

Ptak ten zasiedla lasy, również łąki z krzewami, odnotowany na wysokości 100–800 metrów n.p.m.

Na pokarm składają się duże owady (pasikonikowate, chrząszcze), również dżdżownice czy jaszczurki. Skrada się i skacze w splotach winorośli, łapiąc owady, które spadają z gałęzi.

Okres rozrodczy przypada na maj – czerwiec. Wygląd i budowa gniazda nieznane. Młode nieopierzone do czasu osiągnięcia masy ciała 60 g.

Status i ochrona

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski). Gatunek nie jest globalnie zagrożony. Wydaje się, że występuje często w lasach, choć te zostały mocno przetrzebione na całym areale występowania tego gatunku. Obecny w zdegradowanych lasach zlewni rzeki Angat, na północ od Manili, gdzie lasy przetrwały, ponieważ znajdują się na terenach ważnych dla stolicy ze względu na zaopatrzenie w wodę. Spotykany również w Parku Narodowym Quezon Memorial w centralnym Luzonie, ale siedlisko tego ptaka jest zagrożone, przez nadmierne jego wylesianie, pomimo statusu chronionego. Populacja powinna być monitorowana w celu określenia aktualnego stanu liczebnego.

Przypisy

↑ Dasylophus superciliosus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 Dasylophus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2014-02-14] (ang.).
1 2 Charles Dumont: Dictionnaire des Sciences Naturelles. T. 28. Paryż: F. G. Levrault, Le Normant, 1823, s. 451. (fr.).
↑ René-Primevere Lesson: Traité d'ornithologie. Bruksela: Chez F.G. Levrault, 1830, s. 133. (fr.).
↑ Félix Édouard Guérin-Méneville: Iconographie de la Règne Animale. Paryż, Londyn: J. B. Baillière, 1829-1844, s. 33. (fr.).
↑ William Swainson: On the natural history and classification of birds. Londyn: John Taylor, 1836-1837, s. 324. (ang.).
↑ Edward Blyth. Mr. Blyth's monthly Report for December Meeting, 1842 with Addena subsquently appended. „Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 11, s. 925, 1842. (ang.).
1 2 BirdLife International, Dasylophus superciliosus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2015-4 [dostęp 2016-05-12] (ang.).
↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Phaenicophaeini Horsfield, 1822 (wersja: 2019-07-21). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-31].
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Payne 1997 ↓, s. 577.
1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Turacos, bustards, cuckoos, mesites, sandgrouse. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-07-31]. (ang.).
↑ H. Nuytemans. Notes on Philippine birds: interesting records from northern Luzon and Batan Island. „Forktail”. 14, s. 39-42, 1998. (ang.).
↑ Denis Lepage: Kukuła czerwonoczuba (Dasylophus superciliosus) (Dumont, 1823). Avibase. [dostęp 2014-02-17].
↑ Red-crested Malkoha Phaenicophaeus superciliosus. BirdLife International. [dostęp 2014-02-17]. (ang.).
↑ Michael Køie Poulsen. The threatened and near-threatened birds of Luzon, Philippines, and the role of the Sierra Madre mountains in their conservation. „Bird Conservation International”. 5, s. 79-115, 1995. (ang.).

Bibliografia

Robert Payne: Family Cuculidae (Cuckoos). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997. ISBN 84-87334-22-9. (ang.).

Linki zewnętrzne

Zdjęcia i materiały multimedialne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[itis-1] Dasylophus superciliosus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[itis2-2] 1 2 Dasylophus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2014-02-14] (ang.).

[dumont-3] 1 2 Charles Dumont: Dictionnaire des Sciences Naturelles. T. 28. Paryż: F. G. Levrault, Le Normant, 1823, s. 451. (fr.).

[lesson-4] René-Primevere Lesson: Traité d'ornithologie. Bruksela: Chez F.G. Levrault, 1830, s. 133. (fr.).

[guerin-5] Félix Édouard Guérin-Méneville: Iconographie de la Règne Animale. Paryż, Londyn: J. B. Baillière, 1829-1844, s. 33. (fr.).

[swainson-6] William Swainson: On the natural history and classification of birds. Londyn: John Taylor, 1836-1837, s. 324. (ang.).

[blyth-7] Edward Blyth. Mr. Blyth's monthly Report for December Meeting, 1842 with Addena subsquently appended. „Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 11, s. 925, 1842. (ang.).

[iucn-8] 1 2 BirdLife International, Dasylophus superciliosus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2015-4 [dostęp 2016-05-12] (ang.).

[Mielczarek&Kuziemko-9] Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Phaenicophaeini Horsfield, 1822 (wersja: 2019-07-21). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-31].

[CITEREFPayne1997577-10] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Payne 1997 ↓, s. 577.

[ioc-11] 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Turacos, bustards, cuckoos, mesites, sandgrouse. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-07-31]. (ang.).

[forktail14-12] H. Nuytemans. Notes on Philippine birds: interesting records from northern Luzon and Batan Island. „Forktail”. 14, s. 39-42, 1998. (ang.).

[avibase-13] Denis Lepage: Kukuła czerwonoczuba (Dasylophus superciliosus) (Dumont, 1823). Avibase. [dostęp 2014-02-17].

[birdlife-14] Red-crested Malkoha Phaenicophaeus superciliosus. BirdLife International. [dostęp 2014-02-17]. (ang.).

[bci5-15] Michael Køie Poulsen. The threatened and near-threatened birds of Luzon, Philippines, and the role of the Sierra Madre mountains in their conservation. „Bird Conservation International”. 5, s. 79-115, 1995. (ang.).