| 1144–1199 | |||
| |||
| Język urzędowy | |||
|---|---|---|---|
| Stolica | |||
| uniezależnienie |
od Rusi Kijowskiej | ||
| Połączenie z Księstwem włodzimiersko-wołyńskim |
1199 | ||
| Religia dominująca | |||
Księstwo halickie – ruskie księstwo dzielnicowe istniejące w XI–XII w. w dorzeczu górnego i środkowego Sanu i Dniestru oraz górnego Prutu i Seretu.
Historia
Tereny dorzecza górnego i środkowego Sanu i Dniestru oraz górnego Prutu i Seretu weszły pod panowanie Rusi Kijowskiej w X wieku. Od 1141 roku księciem halickim był Władymirko, syn Wołodara Rościsławicza. Uniezależnienie od Kijowa wywalczyli stopniowo Włodzimierz Jarosławowicz i jego następcy. Stolicą księstwa był gród w Haliczu. Za Jarosława Ośmiomysła (1153-1187) księstwo sięgało do Morza Czarnego. W 1199 księstwo przejęte zostało przez Romana Mścisławowicza. Stopniowo księstwo halickie połączone zostało z księstwem włodzimiersko-wołyńskim, dając Ruś Halicko-Włodzimierską.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Halickie, Księstwo, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2021-12-16].
- ↑ Ruś Halicko-Wołyńska, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2021-12-16].
- ↑ Roman Mścisławowicz, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2021-12-16].