Ksawery Święcicki
pułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

9 października 1895
Strzałków

Data i miejsce śmierci

4 listopada 1966
Londyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

1 Pułk Ułanów
11 Pułk Ułanów Legionowych
7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich
Ministerstwo Spraw Wojskowych
Dywizjon Rozpoznawczy 10 Brygady Kawalerii
10 Oddział Rozpoznawczy
10 Batalion Dragonów

Stanowiska

instruktor szkolny
dowódca szwadronu
dowódca dywizjonu
dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Kampania francuska
front zachodni

Odznaczenia

Ksawery Święcicki (ur. 9 października 1895 w Strzałkowie, zm. 4 listopada 1966 w Londynie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 9 października 1895 w Strzałkowie (powiat radomszczański), w rodzinie Ksawerego Lucjana Melchiora (zm. 1944), dzierżawcy i właściciela ziemskiego dóbr w Smotryszowie, i Marii Antoniny z Wiesiołowskich. Jego bracia Tadeusz Mieczysław był legionistą, a Bogdan także oficerem PSZ na Zachodzie , natomiast siostra Janina (1894–1967) poślubiła Modesta Longina Słoniowskiego, oficera 1 kadrowej.

Po wybuchu I wojny światowej w 1914 wstąpił do Legionów Polskich i służył w 1 pułku ułanów w stopniu kaprala. Od 6 lutego do 1 kwietnia 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu podoficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dostatecznym. Posiadał wówczas stopień starszego ułana.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 11 pułku ułanów. Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924, jako oficer nadetatowy macierzystego 11 pułku ułanów z garnizonu Ciechanów, służył jako instruktor w batalionie szkolnym Oficerskiej Szkoły Inżynierii. Został absolwentem kursu dowódców szwadronu. Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928, nadal pozostając oficerem 11 pułku ułanów i pełniąc funkcję dowódcy szwadronu. Od 1929 był oficerem 7 pułku strzelców konnych wielkopolskich w garnizonach Poznań i Biedrusko i w jego szeregach także był dowódcą szwadronu. Został awansowany do stopnia majora kawalerii od 1 stycznia 1935. Od tego roku był referentem Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. 1 lipca 1938 został mianowany na stanowisko dowódcy dywizjonu rozpoznawczego 10 Brygady Kawalerii. Na czele tej jednostki walczył w kampanii wrześniowej. Za swoje czyny otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.

Po klęsce wojny obronnej i agresji ZSRR na Polskę został internowany na Węgrzech. Przedostał się do Francji, gdzie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Brał udział w kampanii francuskiej 1940, a po jej upadku przedostał się do Wielkiej Brytanii. Od 4 grudnia 1940 do 8 listopada 1943 w stopniu podpułkownika był dowódcą 10 oddziału rozpoznawczego i 10 batalionu dragonów. U schyłku wojny od 1944 do 1945 pełnił funkcję komendanta obozu rozdzielczego, utworzonego dla byłych polskich jeńców w niemieckiej niewoli. Został awansowany do stopnia pułkownika kawalerii.

Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji w Londynie. Działał w emigracyjnych organizacjach kombatanckich. Zmarł w 1966. Został pochowany na cmentarzu Streatham Park w Londynie.

Od 8 maja 1920 był żonaty z Jadwigą Zofią z Biedrzyckich h. Rawicz (1902–1971). Mieli syna i córkę.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Ksawery Święcicki. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2022-01-06].
  2. 1 2 Dokument chrztu i urodzenia z parafii św. Lamberta w Radomsku
  3. ↑ Spis majątków ziemskich - woj. łódzkie [online], ziemianie.pamiec.pl [dostęp 2023-03-03].
  4. ↑ Ocalić od zapomnienia. zbabcinegokredensu.blog.pl, 2014-11-29. [dostęp 2015-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  5. ↑ Józef Przedpełski, Flora Święcicka – Żona Bohater [online], jozefsprzedpelski.blog.onet.pl, 3 grudnia 2012 [dostęp 2015-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-14].
  6. ↑ z, dokumenty ślubu.
  7. 1 2 Ksawery Święcicki [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2023-03-03].
  8. ↑ CAW ↓, sygn. I.120.1.125 s. 7.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 685.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 608.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 621, 1526.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 561, 1386.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 300, 352.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 152.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 661.
  16. ↑ Jerzy Majka. Internowanie 10. Brygady Kawalerii (zmotoryzowanej) na Węgrzech w 1939 roku. „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio F”. 60, s. 185, 189, 2005. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
  17. ↑ Baza osób polskich - polnische Personendatenbank. Święcicki, Ksawery (1895-1966). baza-nazwisk.de. [dostęp 2015-08-14]. (niem.).
  18. ↑ Swiecicki, Ksawery (1895-1966). litdok.de. [dostęp 2015-08-14]. (niem.).
  19. ↑ Ksawery Swiecicki. ancestry.co.uk. [dostęp 2015-08-14]. (ang.).
  20. ↑ Karolina Grodziska: Polskie groby na cmentarzach Londynu. s. 417.
  21. ↑ Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945, Koszalin 1997, s. 519.
  22. ↑ Antoni Grudziński: Lista żołnierzy odznaczonych. s. 251. [dostęp 2015-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  23. ↑ Lista nazwisk osób odznaczonych Orderem Virtuti Militari. stankiewicze.com. [dostęp 2015-08-14].
  24. ↑ M.P. z 1931 r. nr 218, poz. 296 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  25. ↑ M.P. z 1939 r. nr 45, poz. 76 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
  26. ↑ M.P. z 1925 r. nr 63, poz. 237 „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie rozwoju sportu i hipiki”.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.