Krzysztof Rau
Data i miejsce urodzenia

1 lipca 1937
Pułtusk

Data i miejsce śmierci

21 grudnia 2022
Białystok

Zawód, zajęcie

reżyser teatralny, lalkarz, wykładowca akademicki

Tytuł naukowy

profesor sztuk teatralnych

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Uczelnia

Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie

Pracodawca

Białostocki Teatr Lalek, PWST w Warszawie

Małżeństwo

Bernadetta Rau

Dzieci

Bohdan Rau, Marta Rau

Odznaczenia

Krzysztof Wiesław Rau (ur. 1 lipca 1937 w Pułtusku, zm. 21 grudnia 2022 w Białymstoku) – polski twórca i reżyser teatrów lalkowych, aktor lalkarz, profesor sztuk teatralnych.

Życiorys

Na początku lat 50. był tymczasowo aresztowany przez kilka miesięcy za działalność w zwalczanym przez władze komunistyczne podziemnym ruchu harcerskim. Podjął studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, które jednak porzucił. W 1959 dołączył do ekipy Teatru Lalki i Aktora „Marcinek” w Poznaniu, w którym kształcił się w zakresie lalkarstwa, zdając trzy lata później egzamin na aktora lalkarza. W 1968 został absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim.

W 1960 został współpracownikiem gdańskiego Teatru Miniatura. W 1961 przeniósł się do Białostockiego Teatru Lalek „Świerszcz”, do którego zaprosiła go Joanna Piekarska. W tej placówce pracował jako aktor, debiutował także jako reżyser teatralny. W 1969 został dyrektorem i kierownikiem artystycznym tego teatru, funkcję tę pełnił przez dwadzieścia lat. W okresie jego kierownictwa z teatrem współpracę nawiązali m.in. Adam Kilian, Jan Berdyszak i Wojciech Wieczorkiewicz. Krzysztof Rau stworzył m.in. Scenę dla Dorosłych, Scenę Propozycji Aktorskich, zapoczątkował Ogólnopolski Konkurs Solistów Teatru Lalek i Ogólnopolskie Spotkania Teatrów Lalek. W tym czasie rozpoczęto ukończoną w 1979 budowę siedziby Białostockiego Teatru Lalek. W placówce tej wyreżyserował około 30 spektakli teatralnych, m.in. Kartotekę Tadeusza Różewicza.

Przyczynił się także do rozpoczęcia w 1974 działalności przez białostocki Wydział Sztuki Lalkarskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i następnie Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Był prodziekanem tej placówki, objął stanowisko profesora zwyczajnego. W 2003 otrzymał tytuł profesora sztuk teatralnych.

Od 1989 do 1992 pracował w stołecznym Teatrze Lalka, po czym współtworzył na Suwalszczyźnie prywatny zespół teatralny – grupę 3/4-Zusno, której przedstawienia i organizacja otrzymywały liczne pozytywne recenzje. W 1997 objął kierownictwo Teatru Lalek Banialuka w Bielsku-Białej, przekształcając tę instytucję w ośrodek teatralny działający jako zrzeszenie grup teatralnych. Z placówki tej odszedł w 2001, zajmując się reżyserią spektakli dla różnych teatrów w kraju.

Życie prywatne

Syn Jerzego i Carmen. Był żonaty z Bernadettą, miał syna Bohdana i córkę Martę.

Odznaczenia i wyróżnienia

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia
  • Nagroda za najwartościowsze przedstawienie na XXX Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form w Szczecinie dla Teatru 3/4 Zusno za spektakl Gianni, Jan, Johan, John, Juaa, Ivan, Jean… (1995)
  • Nagroda główna zespołowa na VI Festiwalu „Na Granicy” w Cieszynie dla spektaklu Gianni, Jan, Johan, John… (1995)
  • Paszport „Polityki” w kategorii teatr (1996)
  • Nagroda dla najlepszego przedstawienia na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Lalkowych „Spectaculo Interesse” w Ostrawie za spektakl Gianni, Jan, Johan, John… (1997)
  • Pierwsza nagroda (równorzędna z Piotrem Tomaszukiem) na XVIII Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu za reżyserię spektaklu Gaja w wykonaniu Teatru 3/4 Zusno (1997)
  • VI Konkurs Teatrów Ogródkowych – nagroda dla najlepszego reżysera ogródkowego '97 – za spektakl Gianni, Jan, Johan, Juan… prezentowany przez Teatr 3/4 Zusno (1997)
  • VII Konkurs Teatrów Ogródkowych – nagroda indywidualna za reżyserię spektaklu Metamorfozy w Teatrze 3/4 z Zusna (1998)
  • Złota Maska (1999)
  • Statuetka Pajacyka na Dziecięcym Lecie Teatralnym w Warszawie za spektakl Metamorfozy z Państwowego Teatru Lalki Tęcza (2006)
  • Henryk, nagroda Sekcji Teatrów Lalkowych Związku Artystów Scen Polskich (2011)

Przypisy

  1. ↑ Magda Ciasnowska: Nie żyje Krzysztof Rau, były dyrektor Białostockiego Teatru Lalek. poranny.pl, 21 grudnia 2022. [dostęp 2022-12-21].
  2. 1 2 Krzysztof Rau. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2024-03-24].
  3. ↑ Prof. Krzysztof Rau, [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2024-03-24].
  4. 1 2 Krzysztof Rau. polityka.pl, 3 listopada 2009. [dostęp 2012-04-07].
  5. ↑ Marzenna Wiśniewska: Alternatywni lalkarze. W: Polski teatr alternatywny po 1989 roku z perspektywy Akademickich/Alternatywnych Spotkań Teatralnych KLAMRA. Artur Duda, Emilia Adamiszyn, Bartłomiej Oleszek (red.). Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2012, s. 237–256. [dostęp 2020-11-24].
  6. ↑ Krzysztof Rau, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2024-03-21].
  7. ↑ M.P. z 2011 r. nr 107, poz. 1082
  8. ↑ M.P. z 1998 r. nr 20, poz. 303
  9. ↑ Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2022-04-04].
  10. ↑ Medale „Gloria Artis” wręczone. wrotapodlasia.pl, 9 września 2005. [dostęp 2012-12-19].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.