Krzysztof Radomski

Krzysztof Radomski
(w randze gen. dyw.; 2022)
generał broni
Data i miejsce urodzenia

5 kwietnia 1967
Wysokie Mazowieckie

Przebieg służby
Lata służby

od 1988

Siły zbrojne

SZ RP

Jednostki

• 2 pułk zmechanizowany
• 15 Brygada Zmechanizowana
• 4 Brygada Kawalerii Pancernej
• Litewsko-Polski Batalion Sił Pokojowych
• 9 Brygada Kawalerii Pancernej
• Polski Kontyngent Wojskowy w Iraku
• 1 Brygada Pancerna
• Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych
• 16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana
• IKW
• MON – SG WP

Stanowiska

• dowódca plutonu zmotoryzowanego
• dowódca kompanii zmechanizowanej
• szef sztabu batalionu zmechanizowanego
• dowódca batalionu
• szef szkolenia brygady pancernej
• zastępca dowódcy brygady
• szef Zarządu Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych
• zastępca dowódcy - szef sztabu dywizji zmechanizowanej
• dowódca dywizji zmechanizowanej
• szef Inspektoratu Kontroli Wojskowej
• dyspozycja Dyrektora Departamentu Kadr - SGWP

Główne wojny i bitwy

stabilizacja Iraku

Odznaczenia

Krzysztof Radomski (ur. 5 kwietnia 1967 w Wysokiem Mazowieckiem) – generał broni Wojska Polskiego; doktor nauk o bezpieczeństwie (2021); dowódca 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej (2019–2022); szef Inspektoratu Kontroli Wojskowej (2022–2023); dyspozycja Dyrektora Departamentu Kadr MON – SG WP (2023–obecnie).

Życiorys

Krzysztof Radomski urodził się 5 kwietnia w 1967 w Wysokiem Mazowieckiem.

Wykształcenie

Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych (1992) oraz Wyższego Kursu Doskonalenia Oficerów (kurs dowódców batalionu) we Wrocławiu (1996). Ukończył studia II stopnia na Akademii Obrony Narodowej w której uzyskał tytuł oficera dyplomowanego (2001) oraz studia podyplomowe na tej uczelni: przywództwo i negocjacje (2006), Podyplomowe Studia Operacyjno – Strategiczne (2010) oraz Podyplomowe Studia Polityki Obronnej (2016). Studia III stopnia (studia doktoranckie) na Wydziale Zarządzania i Dowodzenia na Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie, uzyskał stopień doktora w zakresie nauk o bezpieczeństwie (2021), promotorem jego był prof. dr hab. Andrzej Polak.

Przebieg służby

Po promocji jako podchorąży Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu służbę zawodową rozpoczął w październiku 1992 w 2 pułku zmechanizowanym w Giżycku na stanowisku dowódcy plutonu zmechanizowanego. W latach 1994–1997 pełnił obowiązki dowódcy plutonu w kompanii piechoty zmotoryzowanej, a potem dowódcy kompanii zmechanizowanej, następnie szefa sztabu batalionu zmechanizowanego – zastępcy dowódcy batalionu w 15 Brygadzie Zmechanizowanej w Giżycku. W 1998 objął stanowisko dowódcy batalionu w 4 Brygadzie Pancernej w Orzyszu, a następnie sprawował funkcję zastępcy dowódcy batalionu w Litewsko-Polskim Batalionie Sił Pokojowych (LITPOLBAT) w Orzyszu. W 2001 roku, po ukończeniu studiów na AON, został skierowany do Braniewa, gdzie w 9 Brygadzie Kawalerii Pancernej pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy batalionu zmechanizowanego. Następnie w Giżycku, objął funkcję dowódcy batalionu dowodzenia, którą sprawował do 2004 w 15 Brygadzie Zmechanizowanej.

W latach 2004–2005 pełnił służbę w stopniu podpułkownika na stanowisku dowódcy 2 batalionowej grupy bojowej z 1 Brygady Wielonarodowej Dywizji Centrum–Południe (MND CS) w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Iraku podczas III zmiany misji stabilizacyjnej, w ramach operacji „Iraq Freedom”. W lutym 2005 roku, po misji w Iraku, powrócił do Giżycka, gdzie pełnił służbę na stanowisku szefa szkolenia 15 Brygady Zmechanizowanej. W międzyczasie ukończył studia podyplomowe w AON na kierunku przywództwa i negocjacji w 2006 roku oraz w 2010 roku na wydziale operacyjno – strategicznym, po czym powrócił w 2010 roku do Braniewa, gdzie sprawował funkcję szefa szkolenia 9 Brygady Kawalerii Pancernej. W 2012 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy brygady oraz p.o. dowódcy brygady w 1 Brygadzie Pancernej w Wesołej. W dniach 7–10 kwietnia 2014 w Wesołej pełniąc obowiązki dowódcy 1 Warszawskiej Brygady Pancernej był kierownikiem ćwiczenia dowódczo-sztabowego „Pantera 14”, które było wspomagane komputerowo systemem symulacji pola walki (Joint Conflict and Tactical Simulation – JCATS).

2 maja 2016 roku minister obrony narodowej Antoni Macierewicz wręczył mu nominację na nowe stanowisko służbowe szefa Zarządu Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych – zastępcy Inspektora Wojsk Lądowych w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych w Warszawie, obowiązki objął 4 maja 2016. Z dniem 1 kwietnia 2019 roku objął funkcję zastępcy dowódcy – szefa sztabu 16 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej. 19 lipca 2019 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak nominował go na dowódcę 16 DZ. 31 lipca 2019 w Warszawie przyjął obowiązki dowódcy dywizji od gen. dyw. Marka Sokołowskiego w obecności I zastępcy dowódcy generalnego RSZ gen. dyw. pil. Jan Śliwki. W grudniu 2019 przeniósł dowództwo 16 DZ do Olsztyna wypełniając decyzję Ministra Obrony Narodowej o przeniesieniu dowództwa do nowej lokalizacji. W listopadzie 2020 jego 16 DZ brała udział w ćwiczeniu pod kryptonimem „Tumak 20”. W latach 2021–2022 był odpowiedzialny za działania wojska na terenach przygranicznych podczas kryzysu na polsko-białoruskiej granicy.

W marcu 2022 jako dowódca 16 DZ organizował ćwiczenia „Bull Run 18”, którego celem było sprawdzenie gotowości wojsk do sprawnego przemieszczenia pododdziałów na znaczną odległość oraz prowadzenia działań obronnych. 28 czerwca 2022 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak wyznaczył go na stanowisko szefa nowo utworzonego Inspektoratu Kontroli Wojskowej, z dniem objęcia obowiązków służbowych 1 lipca 2022. 12 lipca 2022 w Olsztynie w obecności Dowódcy Generalnego gen. Jarosława Miki przekazał obowiązki dowódcy 16 Dywizji Zmechanizowanej gen. bryg. Wojciechowi Ziółkowskiemu. 18 grudnia 2023 został odwołany ze stanowiska szefa Inspektoratu Kontroli Wojskowej przez ministra obrony narodowej Władysława Kosiniak-Kamysza, po czym po przekazaniu obowiązków dla płk. Arkadiusza Widły został skierowany do dyspozycji Dyrektora Departamentu Kadr MON, który wyznaczył go do wykonywania zadań w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego.

7 kwietnia 2024 kandydował w wyborach samorządowych na radnego do sejmiku województwa warmińsko-mazurskiego z listy Prawa i Sprawiedliwości, otrzymał 1 783 głosów (1,88%) i nie uzyskał mandatu radnego. Organizator przedsięwzięć oraz aktywny działacz na rzecz weteranów i poszkodowanych w misjach wojskowych poza granicami kraju. Interesuje się historią wojskowości, pasją jego jest wędkarstwo. Obecnie mieszka w Wilkasach.

Awanse

(...)

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia

i inne

Garnizony w przebiegu służby

W ponad 36 letniej służbie wojskowej był w garnizonach:

Garnizony K. Radomskiego
  1. Wrocław (1988–1992) ↘
  2. Giżycko (1992–1997) → Orzysz (1997–1997) → Braniewo (1998) ↘
  3. Warszawa (1998–2001) → Giżycko (2001–2004) → Irak (2004–2005) ↘
  4. Giżycko (2005) → Warszawa (2005–2006) ↘
  5. Giżycko (2006–2010) ↘
  6. Braniewo (2010–2012) → Wesoła (2012–2016) ↘
  7. Warszawa (2016–2019) → Białobrzegi (2019) ↘
  8. Olsztyn (2019–2022) ↘
  9. Warszawa (2022–obecnie)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Gałecki 2017 ↓, s. 256.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Jakuboszczak 2020 ↓, s. 123.
  3. 1 2 3 4 5 Kierownictwo. Dowódca 16. PDZ. 16dz.wp.mil.pl. [dostęp 2024-04-09].
  4. 1 2 3 Gen. dyw. K. Radomski – szefem Inspektoratu Kontroli Wojskowej. portal-mundurowy.pl. [dostęp 2023-12-14].
  5. 1 2 3 Awanse generalskie na Święto Niepodległości. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2023-12-14].
  6. ↑ Rozprawa doktorska. sin.akademia.mil.pl. [dostęp 2022-12-02].
  7. ↑ Prof. dr hab. Andrzej Polak, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-05-04].
  8. 1 2 Jakuboszczak 2020 ↓, s. 123–124.
  9. ↑ Komorowski 2005 ↓, s. 260.
  10. 1 2 3 4 Jakuboszczak 2020 ↓, s. 124.
  11. ↑ Jasiński 2013 ↓, s. 179.
  12. ↑ Jasiński 2015 ↓, s. 64.
  13. ↑ Gałecki 2017 ↓, s. 90.
  14. ↑ Wyznaczenia oficerów na nowe stanowiska służbowe [online], Ministerstwo Obrony Narodowej [dostęp 2019-07-21] (pol.).
  15. ↑ SOFTEL, 16. Dywizja gotowa do działania. W Olsztynie [online], portel.pl [dostęp 2022-12-10] (pol.).
  16. ↑ „Tumak ’20”, czyli test 16 Dywizji Zmechanizowanej. sin.akademia.mil.pl. [dostęp 2022-12-03].
  17. ↑ Świąteczne spotkanie ministra obrony z żołnierzami. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2022-12-03].
  18. ↑ Działamy jak jeden organizm. Bull Run-18 – sprawdzian interoperacyjności wojsk NATO – Ministerstwo Obrony Narodowej – Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Obrony Narodowej [dostęp 2022-12-10] (pol.).
  19. ↑ Wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2022-12-03].
  20. ↑ Generał Radomski szefem Inspektoratu Kontroli Wojskowej [online], 4 września 2022.
  21. ↑ Pożegnanie generała dywizji Krzysztofa Radomskiego z 16. Dywizją Zmechanizowaną. gov.pl. [dostęp 2023-05-18].
  22. ↑ Pierwsza kadrowa decyzja ministra obrony. Generał Błaszczaka stracił stanowisko [online], Onet Wiadomości, 18 grudnia 2023 [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  23. ↑ Komunikat MON ws. zmian na stanowisku szefa Inspektoratu Kontroli Wojskowej - Ministerstwo Obrony Narodowej - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Obrony Narodowej [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  24. ↑ Władysław Kosiniak-Kamysz podpisał jego dymisję. Teraz generał startuje w wyborach. wiadomosci.gazeta.pl. [dostęp 2024-04-08].
  25. 1 2 Wybory Samorządowe 2024. wybory.gov.pl. [dostęp 2024-04-08].
  26. ↑ Wyniki w okręgu wyborczym nr 5 w wyborach do Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego. wybory.gov.pl. [dostęp 2024-04-09].
  27. ↑ Zawody strzeleckie weteranów w 16 Dywizji [online], polska-zbrojna.pl [dostęp 2022-12-15].
  28. ↑ Ćwiartka „Projektu Wojownik” [online], www.polska-zbrojna.pl [dostęp 2022-12-15].
  29. ↑ Uroczyste zakończenie warsztatów dla weteranów poszkodowanych z 16. DZ [online], www.wojsko-polskie.pl [dostęp 2022-12-16].
  30. ↑ Prezydent mianował na stopnie generalskie – Wydarzenia – Biuro Bezpieczeństwa Narodowego [online], www.bbn.gov.pl [dostęp 2019-07-21] (pol.).
  31. 1 2 M.P. z 2019 r. poz. 965.
  32. ↑ Awanse generalskie i admiralskie w Siłach Zbrojnych RP. prezydent.pl. [dostęp 2022-11-10].
  33. ↑ Awanse generalskie i admiralskie w Siłach Zbrojnych RP. prezydent.pl. [dostęp 2022-12-02].
  34. ↑ M.P. z 2005 r. nr 10, poz. 189.
  35. ↑ 16DZ, Dowództwo 16DZ gotowe do realizacji zadań w Olsztynie [online], 26 marca 2022.
  36. ↑ Wojewoda odznaczył zasłużonych mieszkańców regionu : Radio Olsztyn [online], radioolsztyn.pl [dostęp 2024-05-11] (pol.).
  37. ↑ Ćwiczenia Tumak-21 [online], bialystok.tvp.pl [dostęp 2022-03-26] (pol.).
  38. ↑ 16. Pomorska Dywizja Zmechanizowana laureatem wyróżnienia Benemerenti Ordynariatu Polowego. [online], Wojsko-Polskie.pl [dostęp 2022-03-26] (pol.).
  39. ↑ Warmińsko-Mazurski Oddział Straży Granicznej, 31. rocznica powołania Straży Granicznej [online], 9 czerwca 2022.
  40. ↑ Weterani dziękują Dowódcy 16. Dywizji Zmechanizowanej [online], www.wojsko-polskie.pl [dostęp 2022-12-16].
  41. ↑ W latach 1988–1992 studiował w tej uczelni. Na zdjęciu akademik podchorążych 4 roku.

Bibliografia

  • Piotr Jakuboszczak (red.), Kronika Wojska Polskiego 2019, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2020, s. 123–124, ISSN 1734-2317.
  • Artur Gałecki (red.), Kronika Wojska Polskiego 2016, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2017, 90; 253; 256, ISSN 1734-2317.
  • Grzegorz Jasiński (red.), Kronika Wojska Polskiego 2014, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015, s. 64, ISSN 1734-2317.
  • Grzegorz Jasiński (red.), Kronika Wojska Polskiego 2012, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2013, s. 179, ISSN 1734-2317.
  • Krzysztof Komorowski (red.). Kronika Wojska Polskiego 2004. „Kronika Wojska Polskiego”, s. 260, 2005. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Obronnej. ISSN 1734-2317. 
  • Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2005; 2019

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.