Krzysztof Orzechowski
Data i miejsce urodzenia

6 września 1947
Toruń

Zawód

aktor, reżyser

Współmałżonek

Anna Dymna

Odznaczenia

Krzysztof Bronisław Orzechowski (ur. 6 września 1947 w Toruniu) – polski aktor i reżyser teatralny, w latach 1999–2016 dyrektor Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, profesor sztuk teatralnych.

Życiorys

Ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST w Krakowie (1970) i na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie (1982). W 2012 otrzymał tytuł profesora sztuk teatralnych.

W latach 70. pracował jako aktor, a później jako reżyser w teatrach warszawskich, m.in. w Teatrze Komedia, Teatrze Dramatycznym oraz Teatrze Narodowym. Od 1981 jako pedagog związany z Akademią Teatralną w Warszawie, objął stanowisko profesora zwyczajnego na Wydziale Reżyserii tej uczelni. W latach 1989–1996 pracował jako reżyser w Teatrze Ludowym w Krakowie w Nowej Hucie. W latach 1997–1999 był dyrektorem Teatru Bagatela w Krakowie. W 1999 powołany na stanowisko dyrektora Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, pełnił tę funkcję do 2016. W 2019 został dziekanem Wydziału Aktorskiego Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego.

Mąż Anny Dymnej.

Twórczość

Teatralna

  • Niemcy – 1970 (aktor)
  • Boso, ale w ostrogach – 1971 (aktor)
  • Wieczór Trzech Króli – 1971 (aktor)
  • Człowiek znikąd – 1972 (aktor)
  • Ferdynand Wspaniały – 1973 (aktor)
  • Romans w wodewilu – 1973 (aktor)
  • Błękitny potwór – 1974 (aktor)
  • Król Lear – 1977 (aktor)
  • Wariacje – 1977 (aktor)
  • Medea – 1978 (aktor)
  • Hamlet – 1967, 1979 (aktor)
  • Operetka – 1980 (asystent reżysera, aktor)
  • Jak wam się podoba – 1980 (asystent reżysera, aktor)
  • Księżniczka Turandot – 1981 (reżyseria, adaptacja)
  • Mord w katedrze – 1982 (aktor)
  • Czarująca szewcowa – 1983 (reżyseria)
  • Operetka (II wersja) – 1983 (aktor, asystent reżysera)
  • A jednak powrócę… – 1986 (reżyseria)
  • Pierścień i róża –, 1983, 1987 (reżyseria)
  • Emida albo królewna pasterska – 1987 (reżyseria)
  • Kandyd – 1988, 1985 (reżyseria)
  • Ambasador – 1988 (reżyseria)
  • Człowiek z marmuru – 1989 (reżyseria)
  • Opera żebracza – 1990 (reżyseria, inscenizacja, adaptacja)
  • Wieczór Trzech Króli – 1991 (reżyseria)
  • Nienawidzę – 1991 (reżyseria)
  • Ich czworo – 1992 (reżyseria)
  • Romeo i Julia – 1992 (reżyseria)
  • Panna Tutli-Putli – 1993 (reżyseria)
  • Baśń o zaklętym jaworze – 1993 (reżyseria)
  • Zatrute pióro – 1993 (reżyseria)
  • Kandyd, czyli… – 1994 (reżyseria)
  • Po górach, po chmurach – 1994 (reżyseria)
  • Tango – 1996 (reżyseria)
  • Gimpel głupek – 1996 (reżyseria)
  • Nocne tańce Wieczystego – 1997 (reżyseria)
  • Pan Jowialski – 1997 (reżyseria)
  • Pierścień i róża – 1998 (inscenizacja)
  • Czego nie widać – 1998 (reżyseria, aktor)
  • Tomasz Mann – 1999 (reżyseria)
  • Pastorałka na nowy wiek – 2001 (reżyseria)
  • Kandyd, czyli Optymizm – 2004 (adaptacja sceniczna z Maciejem Wojtyszko)
  • Zaduszki – Wyspiański – 2007 (reżyseria)
  • Post-Makbet. Żart sceniczny – 2008 (reżyseria)
  • Ja, Feuerbach – 2008 (reżyseria)
  • Zakręcony Słowacki, czyli noc w malinach – 2009 (reżyseria, aktor)
  • Krzyżacy, czyli teatr w kryzysie (albo koszmarny sen dyrektora) – 2010 (reżyseria, aktor)

Filmowa

Odznaczenia i wyróżnienia

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia
  • 1998 – Krakowska Złota Maska, nagroda przyznana przez publiczność (w ramach plebiscytu organizowanego przez Krakowską Fundację Artystów Teatru) dla wyreżyserowanego przez Krzysztofa Orzechowskiego spektaklu Pan Jowialski (Teatr Ludowy w Krakowie) jako najlepszego przedstawienia z poprzedniego roku
  • 1998 – Nagroda za reżyserię przedstawienia Pan Jowialski Aleksandra Fredry w Teatrze Ludowym w Krakowie na XXIII OKT w Opolu
  • 2003 – Nagroda im. Stanisława Pruszyńskiego za wkład pracy społecznej w organizację dorocznych Festiwali Twórczości Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”
  • 2009 – Nagroda I stopnia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za szczególne osiągnięcia artystyczne i dydaktyczne
  • 2009 – Odznaka „Honoris Gratia”
  • 2016 – Nagroda Krakowska Książka Miesiąca za autobiografię Podróż do kresu pamięci
  • 2017 – Medal Świętego Brata Alberta

Przypisy

  1. ↑ M.P. z 2012 r. poz. 524
  2. 1 2 Krzysztof Orzechowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2018-07-15].
  3. 1 2 Prof. przew. kwal. I Krzysztof Bronisław Orzechowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2018-07-15].
  4. ↑ Dyrektor Krzysztof Orzechowski żegna się z Teatrem im. Słowackiego. radiokrakow.pl, 25 czerwca 2016. [dostęp 2018-07-16].
  5. ↑ Aktualności. ka.edu.pl, 5 września 2019. [dostęp 2019-09-19].
  6. ↑ Od przyjaźni do... miłości. interia.pl, 14 grudnia 2011. [dostęp 2018-07-16].
  7. 1 2 Krzysztof Orzechowski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2021-04-09].
  8. ↑ M.P. z 2004 r. nr 1, poz. 10
  9. ↑ M.P. z 2010 r. nr 98, poz. 1148
  10. ↑ Krzysztof Orzechowski odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. prezydent.pl, 24 października 2015. [dostęp 2015-10-25].
  11. ↑ Minister kultury Piotr Gliński odznaczył przedstawicieli polskiej kultury. pap.pl, 12 lipca 2018. [dostęp 2018-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-14)].
  12. ↑ Złote Maski Melpomeny. dziennikpolski24.pl, 20 lutego 2001. [dostęp 2018-07-14].
  13. ↑ Medal Św. Brata Alberta. Fundacja Brata Alberta. [dostęp 2018-01-18].
  14. ↑ Medal św. Brata Alberta m.in. dla s. Małgorzaty Chmielewskiej i Marcina Gortata. Konferencja Episkopatu Polski, 9 stycznia 2017. [dostęp 2018-01-18].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.