Krzysztof Bondaryk

Krzysztof Bondaryk (2013)
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

12 grudnia 1959
Białystok

Przebieg służby
Formacja

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Stanowiska

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (2008–2013)

Późniejsza praca

doradca ministra obrony narodowej ds. bezpieczeństwa cybernetycznego i pełnomocnik do tworzenia NCK

Odznaczenia

Krzysztof Aleksander Bondaryk (ur. 12 grudnia 1959 w Białymstoku) – polski funkcjonariusz służb specjalnych, w latach 2008–2013 szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, generał brygady w korpusie oficerów ABW.

Życiorys

W 1983 ukończył historię na Wydziale Humanistycznym Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku.

W okresie PRL związany z opozycją antykomunistyczną. Od 1980 do 1986 był rozpracowywany przez funkcjonariuszy służb specjalnych, m.in. z powodu prowadzenia „wrogiej działalności politycznej”. Do 1982 działał w nielegalnej wówczas Konfederacji Polski Niepodległej, był redaktorem związanego z KPN pisma „Czyn”. Należał też do NZS, był jednym z organizatorów regionalnego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania w Białymstoku. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmował się kolportażem i publikacją w wydawnictwach drugiego obiegu. W 1982 został tymczasowo aresztowany za prowadzoną działalność, zwolniono go po sześciu miesiącach. Był zatrudniony jako nauczyciel, a w latach 1988–1990 jako asystent w Instytucie Historii PAN. W latach 1990–1996 pełnił funkcję szefa białostockiej delegatury UOP. Następnie pracował w Katolickim Stowarzyszeniu „Civitas Christiana” i jako doradca rady miejskiej Białegostoku.

Po wyborach parlamentarnych w 1997 i utworzeniu rządu Jerzego Buzka objął funkcję dyrektora Departamentu Nadzoru i Kontroli Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, a od listopada 1998 do września 1999 był podsekretarzem stanu w tym resorcie. Pracował później w charakterze eksperta w zakresie bezpieczeństwa, audytu wewnętrznego i ochrony informacji niejawnych, m.in. w Trusted Information Consulting, Lukas Banku, Invest-Banku oraz PTC.

W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu białostockim. Od 2003 do 2005 był członkiem rady krajowej tego ugrupowania.

Od 16 listopada 2007 pełnił obowiązki szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 16 stycznia 2008 mianowany szefem ABW. 9 listopada 2010 został mianowany na stopień generała brygady w korpusie oficerów ABW. 2 stycznia 2013 poinformowano, że podał się do dymisji, która została przyjęta przez Prezesa Rady Ministrów, co wszczęło procedurę odwoławczą.

W marcu 2013 objął obowiązki doradcy ministra obrony narodowej do spraw bezpieczeństwa cybernetycznego i pełnomocnika do tworzenia Narodowego Centrum Kryptologii. W styczniu 2015 odszedł z resortu. W grudniu 2023 został dyrektorem biura ministra w MSWiA.

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Szef ABW – gen. bryg. Krzysztof Bondaryk, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego [zarchiwizowane 2011-07-01].
  2. ↑ Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych, Instytut Pamięci Narodowej [zarchiwizowane 2016-03-04].
  3. 1 2 Tomasz Szczepański, Centra opozycji polskiej a pogranicza etniczne w latach 1980–1989, „Białoruskie Zeszyty Historyczne”, 27, 2007, s. 144–145 [dostęp 2021-05-03].
  4. 1 2 Generał Krzysztof Bondaryk, czyli szef wszystkich szefów [online], polskatimes.pl, 18 października 2010 [dostęp 2021-05-03].
  5. 1 2 3 Krzysztof Bondaryk, „Ludzie Wprost” [zarchiwizowane 2013-01-03].
  6. ↑ Wybory parlamentarne 2001 [online], Państwowa Komisja Wyborcza [dostęp 2021-05-03].
  7. ↑ M.P. z 2010 r. nr 96, poz. 1122.
  8. ↑ Niespodziewana dymisja szefa ABW Krzysztofa Bondaryka. Premier już przyjął jego rezygnację [online], gazetaprawna.pl, 2 stycznia 2013 [dostęp 2013-01-02].
  9. ↑ Komunikat, Ministerstwo Obrony Narodowej, 1 marca 2013 [zarchiwizowane 2014-01-17].
  10. ↑ Biuro Ministra, gov.pl [zarchiwizowane 2023-12-18].
  11. ↑ M.P. z 2013 r. poz. 349.
  12. ↑ M.P. z 2012 r. poz. 714.
  13. ↑ M.P. z 1993 r. nr 62, poz. 559.
  14. ↑ Centralne obchody Dnia Służby Celnej w Gdyni, „Wiadomości Celne”, 10, 2012, s. 7, ISSN 1230-9087 [zarchiwizowane 2013-10-19].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.