Krystyna Łada-Studnicka (ur. 16 listopada 1907 w Czeladzi, zm. 14 lipca 1999 w Warszawie) – polska malarka, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku.

Życiorys

Urodziła się na osiedlu kopalni „Saturn” w Czeladzi, w rodzinie Stanisława. W latach 1926–1928 studiowała w Wolnej Szkole Malarstwa u J. Fedkowicza. W latach 1928–1929 kontynuowała naukę w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni W. Jarockiego, a od 1929 do 1932 roku w warszawskiej SSP pod kierunkiem F. Kowarskiego. Należała do grupy Pryzmat.

Po wojnie była współzałożycielką PWSSP w Gdańsku. Początkowo prowadziła Pracownię Rysunku Wieczornego, a następnie Pracownię Malarstwa. W 1955 otrzymała tytuł profesora. W 1969 podjęła też pracę pedagogiczną na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie, gdzie przeniosła się w 1970 i pracowała do 1978. Brała udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Berlinie, Londynie, Paryżu, Moskwie, Wenecji. Uprawiała malarstwo sztalugowe, ścienne i rysunek. Pracowała przy tworzeniu polichromii odbudowywanych kamienic przy ul. Długiej i Długi Targ w Gdańsku oraz na Starym Mieście w Warszawie.

Od 1936 była żoną malarza Juliusza Studnickiego.

Pochowana na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B35-5-20).

Ordery i odznaczenia

• Złoty Krzyż Zasługi (15 lipca 1954)

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Wernisaż i wystawa prac Krystyny Łady-Studnickiej. sda.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-03)].