Krokodyl gawialowy

Krokodyl gawialowy
	Tomistoma schlegelii
	(Müller, 1838)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	gady
Rząd	krokodyle
Rodzina	gawialowate
Podrodzina	Tomistominae
Rodzaj	Tomistoma
Gatunek	krokodyl gawialowy
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; narażony na wyginięcie
	Zasięg występowania

Krokodyl gawialowy, krokodyl sundajski (Tomistoma schlegelii) – gatunek krokodyla z grupy Tomistominae.

Systematyka: Krokodyl gawialowy jest jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem rodzaju Tomistoma i grupy Tomistominae. Tradycyjnie zaliczany do rodziny krokodylowatych (krokodyli właściwych), co wspierają dane morfologiczne, jednak badania molekularne sugerują, że należy do gawiali. Rozwój czaszki Tomistoma schlegelii, kształt całej głowy, jak również jej części rostralnej i postrostralnej bardziej przypominają tę występującą u Crocodylidae, co wspiera hipotezę o pokrewieństwie krokodyla gawialowego powstałą w oparciu o dane morfologiczne.
Morfologia: Osiąga do 5 m długości. Głowa wąska i znacznie wydłużona (ok. 4,5 razy dłuższa u podstawy niż szeroka). Podobny smukły kształt pyska ma gawial gangesowy i od niego pochodzi jego nazwa. Zęby długie, cienkie i ostre o jednakowej długości. Górna szczęka nie ma wycięć jak u innych przedstawicieli rodziny. Grzbiet oliwkowobrązowy, brzuch żółtozielony lub żółtawy, na ogonie szerokie poprzeczne ciemnobrązowe pręgi.
Biotop: Słodkowodne jeziora, rzeki i bagna.
Pokarm: Głównie ryby oraz skorupiaki i ssaki.
Behawior: Wydłużony pysk z cienkimi długimi zębami jest wyspecjalizowanym narzędziem do chwytania ryb.
Rozmnażanie: Sezon godowy zaczyna się w maju. Samice budują gniazda w kształcie kopca do 60 cm wysokości. Budulcem są zazwyczaj suche liście i torf, do którego składają od 20 do 60 jaj. Każde jajo ma ok. 10 cm długości. Okres inkubacji trwa ok. 90 dni. Rodzice nie opiekują się młodymi.
Występowanie: Indonezja: (Sumatra, Kalimantan, Jawa, prawdopodobnie Celebes), Malezja: (Półwysep Malajski, Borneo), prawdopodobnie Wietnam. Przypuszcza się, że został wytępiony w Tajlandii, bo od 1970 roku nie zaobserwowano tam żadnego osobnika. Dziką populację szacuje się na poniżej 2500 dorosłych osobników.

Przypisy

↑ Tomistoma schlegelii, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 Tomistoma schlegelii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
↑ Christopher A. Brochu. Phylogenetic approaches toward crocodylian history. „Annual Review of Earth and Planetary Sciences”. 31, s. 357–397, 2003. DOI: 10.1146/annurev.earth.31.100901.141308. (ang.).
↑ Ray E. Willis, L. Rex McAliley, Erika D. Neeley, Llewellyn D. Densmore III. Evidence for placing the false gharial (Tomistoma schlegelii) into the family Gavialidae: Inferences from nuclear gene sequences. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 43 (3), s. 787–794, 2007. DOI: 10.1016/j.ympev.2007.02.005. (ang.).
↑ Paolo Piras, Paolo Colangelo, Dean C. Adams, Angela Buscalioni, Jorge Cubo, Tassos Kotsakis, Carlo Meloro, Pasquale Raia. The Gavialis–Tomistoma debate: the contribution of skull ontogenetic allometry and growth trajectories to the study of crocodylian relationships. „Evolution & Development”. 12 (6), s. 568–579, 2010. DOI: 10.1111/j.1525-142X.2010.00442.x. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[itis-1] Tomistoma schlegelii, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[iucn-2] 1 2 Tomistoma schlegelii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).

[CAB03-3] Christopher A. Brochu. Phylogenetic approaches toward crocodylian history. „Annual Review of Earth and Planetary Sciences”. 31, s. 357–397, 2003. DOI: 10.1146/annurev.earth.31.100901.141308. (ang.).

[mpev07-4] Ray E. Willis, L. Rex McAliley, Erika D. Neeley, Llewellyn D. Densmore III. Evidence for placing the false gharial (Tomistoma schlegelii) into the family Gavialidae: Inferences from nuclear gene sequences. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 43 (3), s. 787–794, 2007. DOI: 10.1016/j.ympev.2007.02.005. (ang.).

[evodevo-5] Paolo Piras, Paolo Colangelo, Dean C. Adams, Angela Buscalioni, Jorge Cubo, Tassos Kotsakis, Carlo Meloro, Pasquale Raia. The Gavialis–Tomistoma debate: the contribution of skull ontogenetic allometry and growth trajectories to the study of crocodylian relationships. „Evolution & Development”. 12 (6), s. 568–579, 2010. DOI: 10.1111/j.1525-142X.2010.00442.x. (ang.).