Krótkodziobek
Smicrornis brevirostris
(Gould, 1838)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

buszówkowate

Podrodzina

buszówki

Rodzaj

Smicrornis
Gould, 1843

Gatunek

krótkodziobek

Synonimy
  • Psilopus brevirostris Gould, 1838
Podgatunki
  • S. b. flavescens Gould, 1843
  • S. b. brevirostris (Gould, 1838)
  • S. b. occidentalis Bonaparte, 1850
  • S. b. ochrogaster Schodde & Mason, 1999
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Krótkodziobek (Smicrornis brevirostris) – gatunek bardzo małego ptaka z rodziny buszówkowatych (Acanthizidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Smicrornis. Występuje w całej Australii, z wyjątkiem wschodniego centrum i kawałka na północnym zachodzie. Nie jest zagrożony.

Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżnia się kilka podgatunków S. brevirostris:

  • krótkodziobek żółtawy (S. brevirostris flavescens) – północna, północno-środkowa Australia
  • krótkodziobek brązowawy (S. brevirostris brevirostris) – wschodnia Australia
  • S. brevirostris occidentalis – Australia południowo-zachodnia do południowo-środkowej
  • S. brevirostris ochrogaster – zachodnio-środkowa Australia

Morfologia

Wygląd
O około centymetr mniejszy od mysikrólika. Brak dymorfizmu płciowego. Ma bardzo krótki, stożkowaty dziób. Jasnoszary wierzch ciała z ciemniejszymi, lekko zielonkawymi skrzydłami. Piaskowa pierś, brzuch jaśniejszy z jasnożółtymi bokami. Szare nogi i ciemnoszary ogon.
Wymiary
  • długość ciała: 8 cm
  • masa ciała: 5 g

Ekologia i zachowanie

Biotop
Suche lasy i skrub.
Zachowanie
Żeruje z innymi ptakami w wielogatunkowych stadach, wydaje krótki gwizd. Pożywia się w koronach drzew. Bardzo aktywny. Jest w większości ptakiem osiadłym, ale może od czasu do czasu podejmować krótkie wędrówki.
Pożywienie
Głównie owady.
Lęgi
Okres lęgowy trwa od lipca do lutego. Buduje kopulaste gniazdo z traw, puchu roślinnego i liści; jest starannie wykonane. U góry jest umieszczony wąski otwór wejściowy. Samica składa 2 lub 3 brązowo plamkowane jaja.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje krótkodziobka za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten często bywa pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy.

Przypisy

  1. Smicrornis brevirostris, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Smicrornis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2012-05-15] (ang.).
  3. 1 2 Weebill (Smicrornis brevirostris). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-07)]. (ang.).
  4. 1 2 3 BirdLife International, Smicrornis brevirostris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2020-2 [dostęp 2020-12-09] (ang.).
  5. 1 2 Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Acanthizinae Bonaparte, 1854 - buszówki (wersja: 2018-05-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-12-09].
  6. 1 2 F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Bristlebirds, pardalotes, Australasian warblers. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-12-09]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.