Kostry-Podsędkowięta
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

wysokomazowiecki

Gmina

Klukowo

Liczba ludności (2011)

154

Strefa numeracyjna

86

Kod pocztowy

18-214

Tablice rejestracyjne

BWM

SIMC

0398600

Położenie na mapie gminy Klukowo
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Położenie na mapie powiatu wysokomazowieckiego
52°44′52″N 22°34′59″E/52,747778 22,583056

Kostry-Podsędkowięta – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Klukowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia NMP w Wyszonkach Kościelnych.

Historia

Miejscowość założona w drugiej połowie XV wieku przez Kostrów herbu Rawicz, przybyłych prawdopodobnie z ziemi rawskiej.

Niektórzy właściciele wsi (często częściowi):

  • Stanisław Kostro podsędek brański i bielski. Od urzędu sprawowanego przez dziedzica, do nazwy wioski dodano człon Podsędkowięta
  • w roku 1580:
    • Jan, syn Tomka Warhela, jego dział liczył 3 włóki
    • Piotr Kostro Gorski, posiadał 1 włóki
    • Mateusz Kostro, syn Baltazara
  • Melchior Kostro, podstarości brański (1591), potem również sędzia grodzki drohicki (1594) i od 1604 sędzia ziemski, bielski
  • Marianna z Kostrów Pantaleonowa Łyczkowa, postarościna brańska, wzmiankowana w aktach sądowych brańskich w 1637 w czasie sporu o odbudowę młyna
  • Melchior i jego syn Wojciech, który w 1620 roku był podsędkiem bielskim
  • synowie Wojciecha: Józef, Krzysztof i Franciszek. W 1658 dwaj młodsi bracia wzięli (częściowo) Kostry-Podsędkowięta, Starą Wieś, Lubowicze, Trojanówko, Kuczyno, Grodek i 600 flor. Dopłat

W I Rzeczypospolitej wieś drobnoszlachecka w ziemi bielskiej w województwie podlaskim.

W XIX wieku wieś drobnoszlachecko-chłopska. W roku 1827 naliczono tu 16 domów i 125 mieszkańców

20 marca 1827 roku właścicielem dwóch młynów wodnych położonych w miejscowości Kostry Podsędkowięta, powiecie tykocińskim, województwie augustowskim był Walenty Wyszyński. W 1891 roku we wsi znajdowało się 20 gospodarstw drobnoszlacheckich i tyle samo chłopskich. Część ziemi wchodziła w skład dóbr Kuczyn o powierzchni 1863 morgów. We wsi Podsędkowięta osad 6 i 73 morgi gruntów.

Od roku 1867 powiecie mazowieckim, gmina Klukowo, parafia Wyszonki.

W 1921 we wsi naliczono 60 domów i 297 mieszkańców, w tym 3 prawosławnych i 13 Żydów. Największym właścicielem ziemskim w okresie międzywojennym był Bronisław Włostowski, który posiadał 60 gruntów. Funkcjonował również młyn K. Szabłowskiego. Wcześniejszym właścicielem młyna był Jankiel Winer.

Budynek młyna został zniszczony podczas II wojny światowej. W 2001 roku wzniesiono w tym miejscu tamę w związku z budową MEW (małej elektrowni wodnej).

Obiekty zabytkowe

  • cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej.

Współcześnie

Wieś typowo rolnicza. Produkcja roślinna podporządkowana hodowli krów mlecznych.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Wieś Kostry-Podsędkowięta w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2021-02-05], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 511 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 59115
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  8. 1 2 3 Klukowo – Gminny Portal Internetowy – Kostry Podsędkowięta.
  9. ↑ Klukowo – Gminny Portal Internetowy – Spis podatkowy ziemi bielskiej z 1580 r.
  10. 1 2 Kostry (4) K.-podsędkowięta, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 477.
  11. ↑ Dziennik Urzędowy Województwa Augustowskiego, nr 19 z 12 maja 1827 r. s. 191-192. – dostępny na stronie: Podlaskiej Biblioteki Cyfrowej (2012-05-13).
  12. ↑ Materiały ze zbiorów mieszkańców.
  13. ↑ G. Balińska, J. A. Baliński, Młyny Ziemi Łomżyńskiej, Wrocław 2003 r.
  14. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 grudnia 2023, s. 86 [dostęp 2024-02-10] [zarchiwizowane 2024-01-26] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.