| Phalacrocorax capensis | |||
| (Sparrman, 1788) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
kormoran przylądkowy | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
| Zasięg występowania | |||
występuje przez cały rok tylko poza sezonem lęgowym | |||
Kormoran przylądkowy (Phalacrocorax capensis) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae), zamieszkujący południowe wybrzeża Afryki. Jest zagrożony wyginięciem.
- Systematyka
- Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1788 roku Anders Sparrman pod nazwą Pelecanus capensis. Autor jako miejsce typowe wskazał zatokę False Bay przy Przylądku Dobrej Nadziei. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Phalacrocorax. Nie wyróżnia się podgatunków.
- Morfologia
- Długość ciała od 61 do 64 cm; masa ciała w przedziale 0,8–1,6 kg. Upierzenie czarne, w okresie tokowania zielonobrązowe. Maska błyszcząco żółta.
- Zasięg występowania
- Występuje na wybrzeżu Namibii, zachodniej i południowej RPA oraz w południowej Angoli (wyspa Ilha dos Tigres); poza sezonem lęgowym populacja rozprasza się wzdłuż wybrzeży, sięgając na zachodzie po rzekę Kongo, a na wschodzie po południowy Mozambik.
- Rozród
- Gniazduje w dużych koloniach. Lęgnie się głównie na klifach i półkach skalnych oraz płaskich obszarach przybrzeżnych wysp. Jako miejsca rozrodu wykorzystuje też jaskinie, piaszczyste wyspy w ujściach rzek, platformy zbudowane w celu pozyskiwania guana i inne sztuczne konstrukcje. Gniazda zbudowane są z wodorostów, patyków i łodyg; są gęsto rozmieszczone. W zniesieniu 1–5 jaj (zwykle 2–3). Okres inkubacji wynosi 22–28 dni. Młode są w pełni opierzone po około dziewięciu tygodniach, a rodzice opiekują się nimi jeszcze przez kilka tygodni.
- Pożywienie
- Jego dieta składa się prawie wyłącznie z pelagicznych ryb ławicowych, choć czasami zjada też bezkręgowce, w tym skorupiaki, mięczaki i głowonogi.
- Status
- W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kormoran przylądkowy od 2013 roku jest klasyfikowany jako gatunek zagrożony (EN – Endangered), wcześniej uznawano go za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened). Liczebność populacji szacuje się na około 234 tysiące dorosłych osobników. Trend liczebności oceniany jest jako silnie spadkowy.
Przypisy
- ↑ Phalacrocorax capensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 Orta, J., Jutglar, F., Garcia, E.F.J., Kirwan, G.M. & Boesman, P.: Cape Cormorant (Phalacrocorax capensis). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-11)].
- 1 2 3 4 Phalacrocorax capensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 (1836) - kormorany - Cormorants (wersja: 2022-05-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-12-03].
- ↑ D. Lepage: Cape Cormorant Phalacrocorax capensis. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2022-12-03]. (ang.).
- ↑ A. Sparrman, Museum Carlsonianum, in quo novas et selectas aves, coloribus ad vivum brevique descriptiones illustratas..., t. fasc. 3, Holmiae 1788, ilustr. nr 61 + tekst (łac.).
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-12-03]. (ang.).
- 1 2 Jerzy Lewczuk (tłum.): Wybrzeża morskie. Warszawa: Delta, 1997, seria: Encyklopedia Dzikich Zwierząt. ISBN 83-7175-105-2.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.