Kormoran nielotny

Kormoran nielotny
	Nannopterum harrisi
	(Rothschild, 1898)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	głuptakowe
Podrząd	głuptakowce
Rodzina	kormorany
Rodzaj	Nannopterum
Gatunek	kormoran nielotny
Synonimy
	Phalacrocorax harrisi Rotschild, 1898;
	Phalacrocorax harrisi Rotschild, 1898;
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; narażony na wyginięcie
	Zasięg występowania

Kormoran nielotny (Nannopterum harrisi) – gatunek dużego, nielotnego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Występuje na obszarze wysp Galapagos; jest narażony na wyginięcie. Jest to gatunek monotypowy.

Charakterystyka

Długość ciała 89–100 cm, długość skrzydła około 25 cm. Masa ciała około 2,5–4 kg; samce są cięższe od samic. Upierzenie brązowoczarne. Kormoran nielotny występuje tylko na dwóch wyspach archipelagu Galapagos – Fernandinie i Isabeli. Jest to wielki ptak, nieporadny na lądzie, ale sprawny w wodzie. Jak wiele gatunków zamieszkujących niewielkie wyspy nie potrafi latać – ma małe, uwstecznione skrzydła, na których pozostało jedynie kilka lotek. Kormorany nielotne gniazdują przez cały rok z nasileniem między marcem a wrześniem. Jaja wysiadują oboje rodzice, odprawiając charakterystyczne rytuały z kępką wodorostów w dziobie przy każdej zmianie. W ciągu jednego roku para może wyprowadzić kilka lęgów. Mimo to populacja kormorana nielotnego jest mała i zalicza się go do gatunku rzadkich.

Status

Przez IUCN gatunek klasyfikowany jest jako narażony na wyginięcie (VU, Vulnerable). W 2013 roku liczebność populacji szacowano na 2080 osobników. Trend liczebności populacji jest obecnie (2018) uznawany za stabilny. Gatunek jest podatny na zjawisko El Niño, np. w 1983 roku, gdy miało ono wyjątkowo silny przebieg, populacja kormorana nielotnego spadła o połowę – do około 400 osobników, ale w ciągu jednego sezonu lęgowego się odbudowała. Do innych zagrożeń dla gatunku należą m.in. obecność introdukowanych ssaków, nielegalne rybołówstwo, obecność turystów czy wycieki ropy.

Przypisy

↑ Nannopterum harrisi, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 5 Orta, J., Garcia, E.F.J., Christie, D.A., Jutglar, F. & Kirwan, G.M.: Flightless Cormorant (Nannopterum harrisi). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-02-29].
1 2 BirdLife International, Nannopterum harrisi, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2020-02-29] (ang.).
↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 (1836) - kormorany - Cormorants (wersja: 2021-07-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-07-22].
↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Storks, frigatebirds, boobies, cormorants, darters. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-29]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Zdjęcia i materiały multimedialne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2020-05-29]. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[itis-1] Nannopterum harrisi, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[hbwa-2] 1 2 3 4 5 Orta, J., Garcia, E.F.J., Christie, D.A., Jutglar, F. & Kirwan, G.M.: Flightless Cormorant (Nannopterum harrisi). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-02-29].

[iucn-3] 1 2 BirdLife International, Nannopterum harrisi, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2020-02-29] (ang.).

[Mielczarek&Kuziemko-4] Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 (1836) - kormorany - Cormorants (wersja: 2021-07-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-07-22].

[ioc-5] F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Storks, frigatebirds, boobies, cormorants, darters. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-29]. (ang.).