Kopalnia Węgla Kamiennego Chorzów

Szyb Kolejowy I, fot. 2011
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Data założenia

1870

Data likwidacji

1 stycznia 1970 (utworzenie kopalni Barbara-Chorzów)

brak współrzędnych

Kopalnia Węgla Kamiennego Chorzów (do 1922 roku i w latach 1939-1945 niem. Gräfin Laura, od 1922 do 1936 roku Hrabina Laura, od 15 października 1936 do 1939 roku Królewska Huta) – kopalnia węgla kamiennego, która znajdowała się w Chorzowie. Działała od 1870 roku do 1 stycznia 1970 roku (unieruchomiona od 1932 do 1940 roku), kiedy to została połączona z kopalnią Barbara-Wyzwolenie pod nazwą Barbara-Chorzów.

Historia

Powstała w 1870 roku z części rezerwowego pola kopalni Król. W 1871 roku sprzedana razem z Hutą Królewską Hugonowi Henckel von Donnersmarck i połączona w jedną spółkę akcyjną: Vereingte Königs- und Laurahütte (pol. Zjednoczone Huty Królewska i Laura).

Powierzchnia obszaru górniczego kopalni została powiększona o pola górnicze Gott gebe Glück (pol. Boże Daj Szczęście) i pole Ernst August, co spowodowało jej niemal dwukrotne zwiększenie. Eksploatację prowadzono szybami Hugo I i II (później Kuba I i II).

Około 1921 roku kopalnia Gräfin Laura zatrudniała łącznie 3880 pracowników oraz dysponowała czterema głównymi szybami. Były to dwa szyby wydobywcze: Bahnschacht (późniejszy szyb Kolejowy) i dwuprzedziałowy Hugoschacht (później nazywany szybem Hugona) w Chorzowie, szyb podsadzkowy Ernst-August-Schacht w Maciejkowicach oraz Gott-gebe-Glück-Schacht, który wówczas służył jako głębinowe ujęcie wody przemysłowej i pitnej. Zakład posiadał także w tym czasie własną cegielnię, produkującą rocznie około 2 miliony cegieł na własne potrzeby.

W 1926 roku Zjednoczone Huty Królewska i Laura utworzyły filialną spółkę akcyjną: Górnośląskie Zjednoczone Huty Królewska i Laura, Spółka Akcyjna Górniczo-Hutnicza, do której należała m.in. kopalnia Hrabina Laura.

30 marca 1932 roku zdecydowano unieruchomić kopalnię. W czasie II wojny światowej wznowiono pracę zakładu; kopalnia należała wówczas do niemieckiego koncernu państwowego Berghütte. W kopalni pracowali m.in. jeńcy radzieccy z obozu w Cieszynie, który tworzyli Kommando R 143 Stalag VIII B Teschen. 7 stycznia 1945 roku oddział składał się z 210 jeńców.

Przy kopalni od 1945 roku istniał obóz pracy przymusowej dla więźniów, internowanych i jeńców. Pod koniec listopada 1945 roku przebywało w nim przeszło 400 osób. Obóz został zlikwidowany w 1949 roku.

1 stycznia 1970 roku kopalnia Chorzów została połączona z kopalnią Barbara-Wyzwolenie pod nazwą Barbara-Chorzów. Kopalnia Barbara-Chorzów została z kolei zlikwidowana w 1995 roku.

Przypisy

  1. 1 2 Jaros 1984 ↓, s. 34.
  2. 1 2 Jaros 1984 ↓, s. 34-35.
  3. 1 2 3 Janeczek 1995 ↓, s. 20.
  4. 1 2 VKL 1921 ↓, s. 31.
  5. 1 2 Spis... 1928 ↓.
  6. 1 2 VKL 1921 ↓, s. 29.
  7. ↑ Jaros 1969 ↓, s. 171.
  8. ↑ Michał Bulsa, Patronackie osiedla robotnicze. Tom 1: Górny Śląsk, Łódź 2022, s. 39.
  9. ↑ Jaros 1969 ↓, s. 246.
  10. ↑ Pilichowski 1979 ↓.
  11. ↑ Miroszewski 2009 ↓.
  12. ↑ Tkocz, Sobala 2006 ↓.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.