Kopa Popradzka
Kôpky

Kopa Popradzka z 4 wierzchołkami
Państwo

 Słowacja

Położenie

powiat Poprad

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

2355 m n.p.m.

Wybitność

109 m

Pierwsze wejście

1896-1897
topografowie austriaccy

Położenie na mapie Tatr
Położenie na mapie Karpat
49°10′15,5″N 20°05′02,9″E/49,170972 20,084139

Kopa Popradzka (słow. Kôpky, niem. i węg. Kopki, 2355 m n.p.m.) – rozłożysty masyw w południowo-zachodniej grani Ciężkiego Szczytu w słowackich Tatrach Wysokich. Od górnej części tej grani (Smocza Grań) oddziela go Przełączka pod Kopą Popradzką (2246 m), od dolnej części (Popradzka Grań) Wyżnia Popradzka Przełączka. Masyw Kopy Popradzkiej oddziela Dolinę Żabią Mięguszowiecką od Dolinki Smoczej.

Topografia

W masywie Kopy Popradzkiej wyróżnia się kolejno:

  • Wielka Kopa Popradzka (Veľká kôpka),
  • Zadnia Popradzka Ławka (Zadná lávka v Kôpkach),
  • Zadnia Popradzka Czuba (Zadný zub v Kôpkach),
  • Pośrednia Popradzka Ławka (Prostredná lávka v Kôpkach),
  • Skrajna Popradzka Czuba (Predný zub v Kôpkach),
  • Skrajna Popradzka Ławka (Predná lávka v Kôpkach),
  • Mała Kopa Popradzka (Malá kôpka).

Kopa Popradzka góruje nad dolinami:

Nazewnictwo

Nazwę Kopa Popradzka ostatecznie ustabilizował Stanisław Eljasz-Radzikowski w 1903 r. Pochodzi ona od Popradzkiego Stawu. Wcześniejsze nazwy to: Kopki, Kopa, Kopa Mięguszowiecka i Siarkan. Małą Kopę Popradzką nazwał „Taternik” w 1934 r.

Historia

Pierwsze odnotowane wejścia:

  • letnie – topografowie austriaccy w czasie pomiarów, zapewne kapitan Josef Gans, w latach 1896–1897,
  • zimowe – Gyula Hefty i Gyula Komarnicki, 22 marca 1913 r.

Przypisy

  1. ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. 1 2 Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania [online].
  3. ↑ Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Waga – Szarpane Turnie. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1992, s. 116–117.

Bibliografia

  • Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Waga – Szarpane Turnie. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1992.
  • Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  • Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.