HX-106 – konwój transatlantycki podczas II wojny światowej składający się z 41 statków handlowych, płynący na początku 1941 roku na wschód z Halifaxu w Kanadzie do Liverpoolu w Anglii. Stosowanie konwojów było normalną praktyką w czasie trwania bitwy o Atlantyk dla obrony przed atakami U-Bootów i niemieckich rajderów.

Przebieg działań

Konwój opuścił kanadyjskie wody przybrzeżne 30 stycznia 1941 roku. Zgodnie z przyjętą na początku wojny praktyką do 31 stycznia towarzyszył mu kanadyjski niszczyciel, który wkrótce zawrócił do bazy. W tej sytuacji jedyną osłonę konwoju stanowił pancernik HMS „Ramillies”. 8 lutego na horyzoncie pojawiły się dwa pancerniki niemieckie, „Scharnhorst” i „Gneisenau”. Dowódcą zespołu był admirał Günther Lütjens. Dowódca „Scharnhorsta” zaproponował, że odciągnie stary brytyjski pancernik tak, by „Gneisenau” mógł rozprawić się z konwojem (miał ku temu podstawy: „Scharnhorst” był od brytyjskiego pancernika o 11 węzłów szybszy), ale Lütjens otrzymał polecenie unikania walki z większymi jednostkami, więc atak został odwołany i oba okręty niemieckie oddaliły się, by szukać łatwiejszej zdobyczy. Mimo to konwój został częściowo rozproszony. Pierwsze okręty eskorty brytyjskiej dołączyły dopiero 12 lutego.

Nieco później niektóre statki konwoju zostały wykryte przez okręt podwodny „U-96” pod dowództwem kapitana Heinricha Lehmann-Willenbrocka, który zatopił dwa z nich, w tym tankowiec „MV Arthur F. Corwin” przewożący 14 500 ton gazoliny lotniczej. Statek zatonął 13 lutego wraz ze wszystkimi 59 członkami załogi.

Jednostki konwoju

Zobacz też

• Operacja Berlin (Atlantyk)

Przypisy

Bibliografia

• Clea - British motor tanker. [w:] www.uboat.net [on-line]. [dostęp 2013-11-03].
• Arthur F. Corwin - British motor tanker. [w:] www.uboat.net [on-line]. [dostęp 2013-11-03].
• Arnold Hague: Convoy HX.106. [w:] Arnold Hague Convoy Database [on-line]. 2013. [dostęp 2013-10-20].
• Nathan Miller: War at sea: A Naval History of World War II. New York: Oxford University Press, 1996. ISBN 0-1951-1038-2.