Konstanty Kisiel
kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia

14 marca 1894
Paszele

Data i miejsce śmierci

18 stycznia 1931
Lida

Przebieg służby
Lata służby

do 1931

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Formacja

I Korpus Polski
Samoobrona Lidzka

Jednostki

Lidzki Pułk Strzelców
6 Brygada Korpusu Ochrony Pogranicza
55 Poznański Pułk Piechoty

Stanowiska

dowódca kompanii

Odznaczenia

Konstanty Kisiel (ur. 1894 w Paszelach, zm. 18 stycznia 1931 w Lidzie) – rosyjski i polski wojskowy, uczestnik I wojny światowej, oficer Armii Imperium Rosyjskiego, I Korpusu Polskiego w Rosji, Samoobrony Lidzkiej i Wojska Polskiego, w tym Korpusu Ochrony Pogranicza.

Życiorys

Urodził się 14 marca 1894 roku we wsi Paszele, w powiecie oszmańskim guberni wileńskiej. Pobierał nauki początkowe w rodzinnej wsi, potem wstąpił do Seminarium Duchownego w Wilnie. Jeszcze przed wybuchem I wojny światowej opuścił je i pracował prywatnie jako praktykant aptekarski w Wilnie. W 1915 roku wyjechał do Moskwy, gdzie w I Moskiewskim Korpusie Kadeckim Katarzyny II złożył egzamin uprawniający go do otrzymania stopnia oficerskiego w Armii Imperium Rosyjskiego. W tym samym roku został mianowany chorążym. Brał udział w walkach na froncie wschodnim I wojny światowej na Ukrainie.

W 1917 roku opuścił wojsko rosyjskie w stopniu sztabskapitana i wstąpił do I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego. Po jego rozformowaniu powrócił w rodzinne strony. W pierwszych dniach stycznia 1919 roku wstąpił do Samoobrony Lidzkiej w stopniu porucznika. Później był kolejno dowódcą kompanii i zastępcą dowódcy batalionu w oddziale mjr. Władysława Dąbrowskiego. Następnie pełnił funkcję dowódcy batalionu w Lidzkim Pułku Strzelców. W 1926 roku został przeniesiony do 6 Brygady Korpusu Ochrony Pogranicza. 12 kwietnia 1927 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 57. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1928 roku został przeniesiony z KOP do 55 Poznańskiego pułku piechoty w Lesznie. Podczas ćwiczeń wojskowych nabawił się przeziębienia, a następnie ciężkiej choroby płuc. We wrześniu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII. Zmarł 18 stycznia 1931 roku w Lidzie. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w tym samym mieście.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Dziczkaniec 2010 ↓, s. 84
  2. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 122.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 379.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 289.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 131.
  6. ↑ Dziczkaniec 2010 ↓, s. 85
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 140.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 3 marca 1926 roku, s. 72.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.