Konstanty Borozdin
major uzbrojenia
Data i miejsce urodzenia

31 maja 1897
Wiazniki gub. włodzimierska

Data i miejsce śmierci

1940
Katyń

Przebieg służby
Lata służby

przed 1918–1940

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

Instytut Techniczny Uzbrojenia

Stanowiska

kierownik referatu

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Konstanty Borozdin (ur. 31 maja 1897 we Wiaźnikach, gub. włodzimierska, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major uzbrojenia inżynier Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Jana i Marii z d. Makarów. Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej, uzyskał tytuł inżyniera. Był wyznania prawosławnego. Od 19 sierpnia 1916 do 12 kwietnia 1917, w stopniu chorążego, służył w rosyjskim 66 Zapasowym Pułku Piechoty.

Uczestnik wojny 1920 r. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1924 w kadrze 30 pułku artylerii polowej - odkomenderowany na studia na Politechnikę Lwowską. W sierpniu 1924 został przeniesiony z korpusu oficerów artylerii do korpusu oficerów uzbrojenia z równoczesnym wcieleniem do Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr VII i przydziałem do Zbrojowni nr 3 w Poznaniu na stanowisko kierownika warsztatu mechanicznego. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 19. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1932 w Departamencie Wojskowym Ministerstwa Przemysłu i Handlu, następnie w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia. 27 czerwca 1935 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 7. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. Od 1938 był w komitecie redakcyjnym Przeglądu Wojsk Pancernych. W marcu 1939 pełnił służbę w Instytucie Technicznym Uzbrojenia na stanowisku kierownika referatu broni maszynowej Oddziału Broni Małokalibrowej.

W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej, osadzony w Kozielsku. Został zamordowany wiosną 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Figuruje na liście wywózkowej 015/2 1940 i liście PCK (AM) 3410.

Konstanty Borozdin był żonaty z Ireną z Welerów, z którą miał dwóch synów.

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Został również upamiętniony Dębem Pamięci posadzonym przez Starostwo Powiatowe w Łasku.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 49.
  2. 1 2 Памяти героев ↓.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 773, 824.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 86 z 28 sierpnia 1924 roku, s. 491.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1228, 1240, 1247.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 443, 507.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 299, 847.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 69.
  9. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 501.
  10. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  11. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 354.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 443.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.