Konstanty Żmigrodzki (przed 1913) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
Konstanty Żmigrodzki (ur. 1876 w Rydze, zm. 1 kwietnia 1936 w Wołominie) – polski rzeźbiarz, medalier, numizmatyk, muzealnik.
Życiorys
Urodził się w 1876 w Rydze. Ukończył naukę w Instytucie Muzycznym w Rydze i w Szkole Techniczno-Rysunkowej w Petersburgu (według innej wersji studiował w Instytucie Archeologicznym w Petersburgu). W 1899 podjął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, uzyskując już w przemianowanej Akademii Sztuk Pięknych w 1904 dyplom u prof. Konstantego Laszczki w 1904 w zakresie rzeźby.
Po studiach przez dłuższy okres podróżował, po czym otworzył pracownię rzeźbiarską w Petersburgu. W 1905 zamieszkał w Witebsku, gdzie był profesorem rysunków i geometrii wykreślnej oraz jednocześnie kustoszem w tamtejszym muzeum. W pierwszej połowie sierpnia 1913 został wybrany na stanowisko dyrektora Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu. W niepodległej II Rzeczypospolitej był radcą dyrekcji Państwowych Zbiorów Sztuk i kierownikiem Państwowego Gabinetu Numizmatycznego. Był członkiem zarządu Koła Miłośników Mennictwa Polskiego przy Mennicy Państwowej. Był medalierem i specjalistą numizmatyki.
Zmarł 1 kwietnia 1936 w Wołominie. Został pochowany w Kobyłce. Miał syna.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Nowy dyrektor Muzeum w Rapperswilu. „Nowości Illustrowane”. Nr 33, s. 3, 16 sierpnia 1913.
- 1 2 3 4 5 6 Konstanty Żmigrodzki. druki.antykwariat.biz. [dostęp 2022-05-07].
- 1 2 3 Nekrologi. „Kurier Warszawski”. Nr 100, s. 4, 10 kwietnia 1936.
- 1 2 3 4 Nekrologi. „Kurier Warszawski”. Nr 92, s. 10, 2 kwietnia 1936.