Konstantin Hierl
Data i miejsce urodzenia

24 lutego 1875
Parsberg

Data i miejsce śmierci

23 września 1955
Heidelberg

Zawód, zajęcie

polityk

Odznaczenia

Konstantin Hierl (ur. 24 lutego 1875 w Parsbergu, zm. 23 września 1955 w Heidelbergu) – jeden z czołowych działaczy ruchu hitlerowskiego i przywódca Reichsarbeitsdienst.

Życiorys

Urodził się w Parsbergu w Bawarii. W czasie pierwszej wojny światowej służył jako oficer sztabowy, a po jej zakończeniu służbę pełnił we Freikorpsach. W 1919 roku jako major w politycznym departamencie Reichswehry w Monachium, nakazał byłemu żołnierzowi Hitlerowi, wzięcie udziału w spotkaniu Niemieckiej Partii Robotników, która potem stała się partią nazistowską. Do NSDAP wstąpił w 1927 roku.

W dniu 5 czerwca 1931 roku stanął na czele ochotniczej organizacji robotniczej FAD (Freiwilliger Arbeitsdienst), która wykonywała szereg zadań i pomagała obywatelom w różnych pracach (np. rolnych). Prowadził też działalność wśród młodzieży na rzecz kształtowanie postaw obywatelskich poprzez naukę i pracę. Jego organizacja była jedną z wielu, które założono w tamtym czasie w Europie, by dać zatrudnienie ludziom podczas Wielkiego Kryzysu.

Planował wprowadzenie przymusowej służby pracy, do której musieliby należeć wszyscy młodzi Niemcy, od dzieci arystokratów po dzieci chłopów i robotników. Wspólna praca fizyczna miała być przyczynkiem do zacieśnienia więzi między obywatelami z różnych warstw społecznych. Służba pracy miała trwać dwa lata i miała być wykonywana w środowisku wiejskim aby umacniać w młodych Niemcach przywiązanie do ziemi ojczystej. Po tej służbie młodzież miała odbywać obowiązkową służbę wojskową.

Kiedy w 1933 naziści przejęli władzę w Niemczech, Hierl był już wysokim rangą członkiem NSDAP i nadal kierował swoją organizacją, którą zwano NSAD (Nationalsozialistischer Arbeitsdienst). Później na polecenie Adolfa Hitlera został mianowany sekretarzem ds. pracy w Ministerstwie Pracy, a NSAD zmieniono na Reichsarbeitsdienst. Hierl przyjął tytuł Reichsarbeitsführera i pozostał jej przywódcą do końca wojny.

W dniu 24 lutego 1945 roku otrzymał najwyższe odznaczenie w partii nazistowskiej - Order Niemiecki.

Po II wojnie światowej znaleziono dowody świadczące o popełnionych przestępstwach, za co spędził pięć lat w obozie pracy. Zmarł w roku 1955 w Heidelbergu.

Przypisy

  1. 1 2 3 Jurado 2016 ↓, s. 115.
  2. 1 2 3 The German Reichsarbeitdienst [online], www.feldgrau.com [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-04] (ang.).

Bibliografia

  • Carlos Jurado: Nazistowskie bojówki Trzeciej Rzeszy. Wyd. 1. Warszawa: Bellona, 2016. ISBN 978-83-11-14137-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.