Konrad Ofierzyński
Data i miejsce urodzenia

10 stycznia 1909
Poznań

Data i miejsce śmierci

kwiecień 1940
Charków

Wzrost

174 cm

Pozycja

pomocnik, obrońca

Kariera juniorska
Lata Klub
Venetia Ostrów Wielkopolski
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
OKS Ostrów Wielkopolski
1931–1939 Warta Poznań 89 (0)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Konrad Ofierzyński (ur. 10 stycznia 1909 w Poznaniu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, piłkarz.

Życiorys

Był synem Józefa i Marii z domu Książyk. Po ukończeniu gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim w 1929 zdał egzamin dojrzałości przed Państwową Komisją Egzaminacyjną Kuratorium Okręgu Szkolnego w Poznaniu. W 1930 odbył kurs w baonie podchorążych rezerwy piechoty nr 7a. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 693. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1936 uzyskał dyplom Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu.

Pracował jako naczelnik urzędu pocztowego w Obornikach. Pracę zawodową łączył z pasją sportową. Jako piłkarz był wychowankiem Venetii Ostrów Wielkopolski, potem grał w Ostrowskim Klubie Sportowym i w Ostrovii, wreszcie w latach 1932–1939 w poznańskiej Warcie. W barwach tego ostatniego klubu zaliczył osiem sezonów w I lidze. Grał także w tenisa, siatkówkę, koszykówkę.

Jako oficer rezerwy (został zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 25 Dywizji Piechoty) walczył w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli radzieckiej, przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 88.
  2. ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 382.
  3. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

Bibliografia

  • Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017, str. 142
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.
  • Bogdan Tuszyński, Przerwany bieg. Sportowcy z Kozielska, Ostaszkowa i Starobielska, Editions Spotkania, Warszawa 1993, s. 122
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.