Konkret – stały lub półstały produkt ekstrakcji substancji zapachowych, wchodzących w skład roślin olejkodajnych. W polskim piśmiennictwie z lat 50. XX w. stosowano francuskie określenia concrète, essences concrète de châssis, concrètes des pommades. Współcześni polscy perfumiarze używają określenia konkret. Stałe olejki eteryczne są stosowane jako środki zapachowe lub traktowane jako półprodukt, z którego uzyskuje się olejki ciekłe (absolut) metodą kolejnej ekstrakcji i destylacji.

Konkret ma zwykle konsystencję masła. Jest otrzymywany metodami:

  • ekstrakcji rozpuszczalnikami lotnymi, do ekstrakcji są stosowane lotne rozpuszczalniki, np. eter naftowy lub benzen. Przechodzące do roztworu substancje zapachowe uwalnia się od rozpuszczalnika (odparowanie pod zwykłym ciśnieniem, a następnie pod obniżonym ciśnieniem), otrzymując wonną pozostałość stałą (essences concrètes). Wydajność uzyskiwania konkretu z kwiatów osiąga w przypadku np. mimozy – 0,70–0,88%, fiołka Victoria – 0,07–0,10%, jaśminu – 0,28–0,34%. Konkret jaśminowy ma np. postać ciemnej, gęstej pasty o bardzo intensywnej woni. W przypadku ziół wydajność jest wyższa – dla lawendy osiąga np. 1,5–2,2%.
  • enfleurage, pracochłonna, niemal zarzucona metoda enfleurage polega na wykorzystaniu absorpcji substancji wonnych, uwalnianych z delikatnych świeżych kwiatów, w tłuszczach, np. w mieszaninie 65–70% smalcu i 30–35% łoju. Tłuszcz nasycony lotnymi olejkami jest znany jako „pomada”. Jest po stopieniu poddawany ekstrakcji alkoholem, co jest pierwszym etapem pozyskiwania absolutu (fr. absolutes d'enfleurage, essence absolute).
  • maceracji: kwiaty np. pomarańczy, róży, akacji, hiacyntu, narcyza lub fiołka bywają macerowane w tłuszczach w temperaturze 50–70 °C przez 24 do 48 godzin.

Przypisy

  1. ↑ pomander, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2014-08-26] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).
  2. ↑ Ewa Letkiewicz: Klejnoty w Polsce. Czasy ostatnich Jagiellonów i Wazów. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2006, s. 417, 535. ISBN 83-227-2599-X.
  3. 1 2 3 4 Atanazy Boryniec, Stefan Chudzyński, Stanisław Porejko, Stanisław Malinowski: Technologia chemiczna organiczna. T. II. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe PWN, 1958, s. 618 621.
  4. 1 2 3 4 5 6 Romuald Klimek: Olejki eteryczne. Warszawa: Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego, 1957, s. 78 81.
  5. ↑ Fabienne Pavia, Krystyna J. Dąbrowska (tłum.): Wielka księga perfum. Wydawnictwo Książkowe "Twój Styl", 1998, s. 62. ISBN 83-7163-072-7.
  6. 1 2 Magdalena Karst: Zawód perfumiarz - rozmowa z Piotrem Kempskim. [w:] Pachnący zawód [on-line]. Marketing zapachowy info, 2007-11-05. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-11)]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.