Koncert potrójny Beethovena

Koncert na fortepian, skrzypce i wiolonczelę C-dur op. 56, zwany Potrójnym koncertem (niem. Tripelkonzert) – koncert skomponowany wiosną 1804 roku przez Ludwiga van Beethovena, jednak swoją oficjalną premierę miał w maju 1808 roku. Beethoven napisał utwór dla swojego ucznia Rudolfa Habsburga oraz nadwornych muzyków: Karla Augusta Seidlera i Antonína Krafta.

Historia

W 1970 roku koncert był grany w Moskwie przez Dawida Ojstracha, Mstisława Rostropowicza i Swiatosława Richtera.

Części utworu

Dzieła Ludwiga van Beethovena

Symfonie

Sonaty

Sonaty fortepianowe	I: f-moll (op. 2 nr 1) II: A-dur (op. 2 nr 2) III: C-dur (op. 2 nr 3) IV: Es-dur (op. 7) V: c-moll (op. 10 nr 1) VI: F-dur (op. 10 nr 2) VII: D-dur (op. 10 nr 3) VIII: c-moll „Patetyczna” (op. 13) IX: E-dur (op. 14 nr 1) X: G-dur (op. 14 nr 2) XI: B-dur (op. 22) XII: As-dur (op. 26) XIII: Es-dur (op. 27 nr 1) XIV: cis-moll „Księżycowa” (op. 27 nr 2) XV: D-dur „Pastoralna” (op. 28) XVI: G-dur (op. 31 nr 1) XVII: d-moll (op. 31 nr 2) XVIII: Es-dur (op. 31 nr 3) XIX: g-moll (op. 49 nr 1) XX: G-dur (op. 49 nr 2) XXI: C-dur „Waldsteinowska” (op. 53) XXII: F-dur (op. 54) XXIII: f-moll „Appassionata” (op. 57) XXIV: Fis-dur (op. 78) XXV: G-dur (op. 79) XXVI: Es-dur (op. 81a) XXVII: e-moll (op. 90) XXVIII: A-dur (op. 101) XXIX: B-dur (op. 106) XXX: E-dur (op. 109) XXXI: As-dur (op. 110) XXXII: c-moll (op. 111)
Sonaty na skrzypce i fortepian	I: D-dur (op. 12 nr 1) II: A-dur (op. 12 nr 2) III: Es-dur (op. 12 nr 3) IV: a-moll (op. 23) V: F-dur „Wiosenna” (op. 24) VI: A-dur (op. 30 nr 1) VII: c-moll (op. 30 nr 2) VIII: G-dur (op. 30 nr 3) IX: A-dur „Kreutzerowska” (op. 47) X: G-dur (op. 96)
Sonaty wiolonczelowe	I: F-dur (op. 5 nr 1) II: g-moll (op. 5 nr 2) III: A-dur (op. 69) IV: C-dur (op. 102 nr 1) V: D-dur (op. 102 nr 2)
Inne sonaty	Sonata na róg F-dur (op. 17)

Koncerty

Koncerty fortepianowe	I: C-dur op. 15 II: B-dur op. 19 III: c-moll op. 37 IV: G-dur op. 58 V: E-dur„Cesarski” op. 73
Koncerty skrzypcowe	Koncert skrzypcowy D-dur (op. 61)
Inne koncerty	Koncert potrójny C-dur (op. 56)

Kwintety smyczkowe

I: Es-dur (op. 4)
II: C-dur (op. 29)
III: c-moll (op. 104)
Fuga na kwintet smyczkowy D-dur (op. 137)

Kwartety smyczkowe

Wczesne kwartety	I: F-dur (op. 18 nr 1) II: G-dur (op. 18 nr 2) III: D-dur (op. 18 nr 3) IV: c-moll (op. 18 nr 4) V: A-dur (op. 18 nr 5) VI: B-dur (op. 18 nr 6)
Kwartety Razumowskiego	VII: F-dur (op. 59 nr 1) VIII: e-moll (op. 59 nr 2) IX: C-dur (op. 59 nr 3)
Pośrednie kwartety	Kwartet smyczkowy nr 10 Beethovena XI: f-moll (op. 95)
Późniejsze kwartety (Kwartety Golicynowskie)	XII: Es-dur (op. 127) XIII: B-dur (op. 130) XIV: cis-moll (op. 131) XV: a-moll (op. 132) Wielka Fuga B-dur (op. 133) XVI: F-dur (op. 135)

Inne prace

Opera Fidelio op. 72

Septet Es-dur (op. 20)
Sekstet Es-dur (op. 71)
Sekstet op. 81b
Oktet Es-dur (op. 103)

Yorckscher Marsch

Kontrola autorytatywna (utwór muzyczny/kompozycja):

Przypisy

↑ Classical from the Beethovenfest - Beethoven: Triple Concerto. dw.com. (ang.).
↑ Bernard van der Linde: Vorwort. breitkopf.com, 1999. (niem. • ang. • fr.).
1 2 Zweimal Beethoven live aus dem Gewandhaus Leipzig. mdr.de, 2017-01-13. [dostęp 2013-07-13]. (niem.).
↑ 84kaptur: David Oistrakh, Mstislav Rostropovich & Sviatoslav Richter - Beethoven Triple Concerto (complete). youtube.com, 2020-03-20.
↑ Jérémie Rousseau: Quelle est la meilleure version du Triple Concerto de Beethoven ?. radiofrance.fr, 2017-01-11. (fr.).
↑ Tripelkonzert für Klavier, Violine, Violoncello und Orchester C-Dur op. 56. tonkuenstler.at. (niem.).
↑ Concerto for Piano, Violin, Cello and Orchestra in C major, op. 56 “Triple Concerto”. musicbrainz.org. (ang.).
↑ Concerto for piano, violin, cello & orchestra in C major ("Triple Concerto"), Op. 56. allmusic.com. (ang.).

Linki zewnętrzne

Potrójny koncert Beethovena

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.