Komlewszczyzna

Komlewszczyzna
Комлеўшчына
Комлевщина
	; ruiny cerkwi w Komlewszczyznie
Państwo	Białoruś
Obwód	miński
Rejon	klecki
Sielsowiet	Morocz
Populacja (2019); • liczba ludności	; 34
Kod pocztowy	222533
	Położenie na mapie obwodu mińskiego Komlewszczyzna
	Położenie na mapie Białorusi Komlewszczyzna
	Położenie na mapie Polski w 1939 Komlewszczyzna
	52°55′55″N 26°48′15″E/52,931944 26,804167

Komlewszczyzna (biał. Комлеўшчына, Komleuszczyna; ros. Комлевщина, Komlewszczina) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie kleckim, w sielsowiecie Morocz.

Współcześnie w skład miejscowości wchodzi także dawny folwark Komlewszczyzna Nowa.

Historia

W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie nieświeskim, w gminie Zaostrowiecze. W 1921 Komlewszczyzna liczyła 285 mieszkańców, zamieszkałych w 47 budynkach, w tym 232 Białorusinów, 52 Polaków i 1 osobę innej narodowości. 242 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 30 mojżeszowego i 13 rzymskokatolickiego. Komlewszczyzna Nowa liczyła zaś 34 mieszkańców, zamieszkałych w 5 budynkach, w tym 17 Polaków, 12 Białorusinów i 5 osób innej narodowości. 20 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 14 rzymskokatolickiego.

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

1 2 3 Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w województwach poleskim (1921 - 1926) i nowogródzkim (1926 - 1945) oraz w powiatach słuckim (do 1920), łuninieckim (1920 - 1926) i nieświeskim (1926 - 1945)
↑ Innej niż polska, białoruska, rusińska, tutejsza (poleska), niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Zaostrowiecze było 21 Rosjan i 7 Tatarów. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości

Przypisy

↑ Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 4 października 2019 roku.
1 2 3 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.

Bibliografia

Mapa WIG Siniawka. [dostęp 2024-01-07]. (pol.).
Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi. [dostęp 2024-01-07]. (ros. • biał.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[uwaga1-2] 1 2 3 Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w województwach poleskim (1921 - 1926) i nowogródzkim (1926 - 1945) oraz w powiatach słuckim (do 1920), łuninieckim (1920 - 1926) i nieświeskim (1926 - 1945)

[uwaga2-4] Innej niż polska, białoruska, rusińska, tutejsza (poleska), niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Zaostrowiecze było 21 Rosjan i 7 Tatarów. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości

[spis-1] Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 4 października 2019 roku.

[przypis1-3] 1 2 3 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.