Komisje szpitalne – instytucje pomocy społecznej, powołane w 1775, przez Sejm rozbiorowy, osobno dla Korony i Litwy, na mocy tzw. "Konstytucji szpitalnej". Zwano je też "Komisjami nad Szpitalami".

Zajmowały się zakładaniem szpitali, przytułków, domów starców, reformą służby zdrowia, powoływaniem lekarzy, aptekarzy, organizowaniem pomocy dla inwalidów, zwalczaniem żebractwa, zapobieganiem epidemiom i sprawami dobroczynności. Planowano w każdym województwie utworzyć przynajmniej jeden szpital generalny, który miałby przyjmować osoby niezdolne do pracy, sieroty, kobiety ciężarne i chorych.

Z braku funduszy ich uprawnienia przekazano w 1780 komisjom dobrego porządku. Z powodu krótkiego okresu działania trudno jest ocenić faktyczny dorobek komisji.

Przypisy

  1. ↑ Volumina legum tom 8 s. 109 – 111 Wyznaczenie komissyi nad szpitalami w Koronie y Wielkim Xięstwie Litewskim
  2. ↑ Polska.pl
  3. ↑ Volumina legum tom 8 s. 589 Szpitale w Koronie y W.X.Lit.
  4. ↑ Próby przekształceń miejskich w Grodnie w okresie Oświecenia. [dostęp 2009-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-05)].

Bibliografia

  • Katarzyna Starzyk-Łuszcz, Jacek Starzyk, XVIII-wieczny szpital biskupa Sołtyka w Kielcach, "Studia Medyczne" 2008, nr 12. (wersja pdf)
  • Tadeusz Srogosz, Opieka Społeczna u Progu Sejmu Czteroletniego, "Polityka Społeczna", 1989, nr 5/6.
  • Wojciech Witkowski, Historia administracji w Polsce 1764 – 1789, Warszawa 2007.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.