| Plan jaskini | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Położenie | |
| Właściciel |
prywatny |
| Długość |
3,5 m |
| Głębokość |
0 m |
| Deniwelacja |
3,5 m |
| Wysokość otworów |
380 m n.p.m. |
| Wysokość otworów nad dnem doliny |
350 m |
| Ekspozycja otworów |
ku górze |
| Kod |
J.Cz.III-04.15 |
Położenie na mapie gminy Niegowa | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa śląskiego | |
Położenie na mapie powiatu myszkowskiego | |
| 50°36′55″N 19°28′59″E/50,615278 19,483056 | |
| Strona internetowa | |
Komin w Studnisku Mirowskim – komin w skale Studnisko na Grzędzie Mirowsko-Bobolickiej na Wyżynie Częstochowskiej. Administracyjnie należy do wsi Mirów, w gminie Niegowa, w powiecie myszkowskim, w województwie śląskim.
Opis obiektu
Komin znajduje się na północno-wschodniej ścianie Studniska. Na ścianach tej turni są drogi wspinaczkowe. Jedna z nich o nazwie Studnisko i trzecim stopniu trudności w skali polskiej prowadzi wewnątrz komina. Komin ma dużą średnicę i owalny przekrój. Jest niewysoki (3,5 m), ale efektowny. W dole ma niewielki otwór o wymiarach 0,8 × 1,3 m wychodzący na trawiasty stok. Ma również górny otwór. Jego ściany gęsto pokrywają krasowe jamki i ospa krasowa. Nielicznie rosną na nich kępy skalnicy gronkowej i paprotnicy skalnej. Nacieków brak.
Komin znany był od dawna, wzmiankowany przez wspinaczy skalnych, jednak nie opisywany. Po raz pierwszy jego dokumentację opracował J. Zygmunt w czerwcu 2009 r.
W Grzędzie Mirowsko-Bobolickiej jest jeszcze jedna skała o nazwie Studnisko i w niej również jest obiekt jaskiniowy o nazwie Studnia w Studnisku przy Zamku
Przypisy
- 1 2 3 Jerzy Zygmunt, Komin w Studnisku Mirowskim, [w:] Jaskinie Polski [online], Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2019-04-28].
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2021-08-13].
- ↑ Grzegorz Rettinger, Jura Północna. Przewodnik wspinaczkowy, Kraków: wspinanie.pl, 2017, ISBN 978-83-947825-0-4.
- ↑ Jerzy Zygmunt, Studnia w Studnisku przy Zamku, [w:] Jaskinie Polski [online], Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2019-04-28].