Kolej linowa we Lwowie – pierwsza osobowa kolej linowa (gondolowa) na ziemiach polskich (wówczas pod zaborami), funkcjonująca od 10 lipca do 15 października 1894 na terenie Wystawy Krajowej, w trakcie której prezentowano osiągnięcia gospodarcze i kulturalne Galicji oraz dzieła sztuki i kultury narodu polskiego.

Historia

Kolej zbudowano ze względu na ukształtowanie terenu wystawy, podzielonej znacznych rozmiarów parowem, rozdzielającym dział naftowy od etnograficznego. Oprócz funkcji praktycznej, urządzenie miało też dostarczać rozrywki zwiedzającym. Kolej została ukończona 3 lipca 1894, a dopuszczenie do ruchu przez komisję rządową nastąpiło tydzień później. Urządzenia wykonała najprawdopodobniej Fabryka Motorów Gazowych "Moritz Kille" z Drezna. Stacja kolei mieściła się przy Pawilonie Sztuki, a sama trasa biegła w Parku Kilińskiego, nad sztucznymi ruinami zameczku. Jako napęd wykorzystano lokomobilę naftową o sile 8 koni mechanicznych, a przejazd trwał 2 minuty. Po zakończeniu wystawy kolej rozebrano, jako zbędną.

Podstawowe dane techniczne

• liny zawieszone na brzegach parowu, 15 metrów nad jego dnem (bez podpór pośrednich),
• prędkość jazdy - 8 m/s,
• czas jazdy - 130 sekund,
• długość trasy - 170 m,
• dwa wagony (wózki) po 8 osób.

Przypisy