Koźlarz świerkowy (Leccinum piceinum Pilát & Dermek) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych (Boletaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Leccinum, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Synonimy nazwy naukowej:

• Boletus piceinus (Pilát & Dermek) Hlaváček 1988
• Krombholziella piceina (Pilát & Dermek) Šutara 1982.

Brak go w wykazie wszystkich grzybów wielkoowocnikowych Polski, jest jednak jako koźlarz świerkowy wymieniany w niektórych atlasach grzybów.

Morfologia

Kapelusz

Średnica od 3 do 9 cm, owalnie półkulisty, z wiekiem rozpostarty, przy brzegu łuskowaty, później matowy, czerwony, na wierzchołku błyszczący, brązowawo-czerwony. Skórka u młodszych okazów przyciśnięta do trzonu, później zwisająca na obwodzie.

Rurki

Początkowo białe, później siwawe, ale nie czarne.

Trzon

Wysokości od 8 do 13 cm i grubości 1,5–3 cm, pałkowaty i podłużny do maczugowatego.

Miąższ

O delikatnym smaku, słabym zapachu, biały i lekko kremowy; twardy.

Wysyp zarodników

Brązowy.

Gatunki podobne

Można pomylić z koźlarzem czerwonym (Leccinum aurantiacum), koźlarzem pomarańczowożółtym (Leccinum versipelle) lub koźlarzem sosnowym (Leccinum vulpinum).

Występowanie i siedlisko

Jego występowanie w Polsce jest niepewne. Wymieniają go niektóre atlasy grzybów, pomija go W. Wojewoda. Brak tego gatunku w wykazie W. Wojewody może świadczyć, że nie występuje on w Polsce, ale może też być wynikiem przeoczenia W. Wojewody, może też nie został opisany w polskim piśmiennictwie naukowym.

Latem i jesienią pod świerkami, gdyż z nimi tworzy mikoryzę.

Przypisy