Kończysta Turnia

Widok z polany Zahradziska
Państwo

 Polska

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

1248 m n.p.m.

Położenie na mapie Tatr
Położenie na mapie Karpat
49°15′50″N 19°52′44″E/49,263889 19,878889

Kończysta Turniaturnia w północno-zachodniej grani Małołączniaka w polskich Tatrach. Wznosi się ponad lasem w północnej części Doliny Miętusiej, w miejscu jej połączenia z Doliną Kościeliską. Od Czerwonego Gronika oddzielona jest przełęczą Spalone Siodło. Ma dwa wierzchołki, nieco wyższy jest zachodni. Wierzchołki połączone są wąską grańką, która na obydwie strony opada ścianami i urwiskami. Na południowy zachód turnia opada ścianą o wysokości około 80 m, najbardziej stroma jest jej górna część. Na północ i zachód opada niższymi, ale bardziej stromymi ściankami. W ściankach łączących ją ze Spalonym Siodłem znajdują się dwie mniejsze turniczki. Cały szczytowy blok Kończystej Turni można jednak łatwo okrążyć około 40 m poniżej jej wierzchołków.

Zbudowana jest z silnie skrystalizowanych szarych i różowoszarych wapieni z domieszkami muszli małżów, igieł jeżowców, szkielecików otwornic. Opisano w niej kilkanaście jaskiń (m.in. Jaskinia Niska, Schron pod Kończystą, Schronik w Kończystej Turni, Dziura Niżnia w Kończystej Turni, Schronisko Wschodnie w Kończystej, Dziura w Kończystej Turni, Dziura w Żlebku, Okap w Kończystej Turni). Znajdują się na niej drogi wspinaczkowe dla taterników, obecnie jednak jest to obszar ochrony ścisłej zamknięty dla turystów i taterników. Turnia była od dawna penetrowana przez poszukiwaczy skarbów, o czym świadczą znaki wyryte na ścianach.

Kończysta Turnia często mylona była z Zawiesistą Turnią, wznoszącą się tuż ponad lasem nad Miętusią Polaną.

Szlaki turystyczne

najbliżej turni przebiega czarny szlak, tzw. Ścieżka nad Reglami. Czas przejścia z Przysłopu Miętusiego do Doliny Kościeliskiej: 40 min, ↑ 50 min.

Przypisy

  1. Tatry Polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wydawnictwo „WiT” S.c., 2009, ISBN 83-89580-00-4.
  2. 1 2 Władysław Cywiński, Czerwone Wierchy, część wschodnia, t. 2, Poronin: Wyd. Górskie, 1995, ISBN 83-7104-010-5.
  3. Władysław Szafer, Tatrzański Park Narodowy, Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  4. Jaskinie Tatr [online], 23 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-31] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-23].
  5. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-09-14].
  6. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
  7. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000, Warszawa: ExpressMap Polska, 2005, ISBN 83-88112-35-X.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.