Kołowa Grań (słow. Kolový hrebeň, niem. Pflockseegrat, węg. Karó-tavi-gerenc) – krótka, boczna grań w słowackich Tatrach Wysokich, odgałęziająca się na północny północny wschód od wierzchołka Modrej Turni w grani głównej. Grań ta oddziela od siebie dwie górne odnogi Doliny Kołowej: Bździochowe Korycisko na wschodzie i Bździochową Kotlinę na zachodzie.

W grani znajdują się kolejno od Modrej Turni (słowackie nazwy według czterojęzycznego słownika, wysokości według atlasu satelitarnego):

• Modra Szczerbina (Kolová škára, ok. 2280 m),
• Kołowa Brama (sedlo pod Kolovým hrbom, ok. 2205 m),
• Kołowy Kopiniak (Veľký hrb, ok. 2210 m),
• Zadnia Kołowa Ławka (Zadná Kolová štrbina),
• Kołowe Turnie (Kolové veže):
  • Wielka Kołowa Turnia (Veľká kolová veža, ok. 2160 m),
  • Pośrednia Kołowa Ławka (Prostredná Kolová štrbina),
  • Pośrednia Kołowa Turnia (Prostredná kolová veža),
  • Skrajna Kołowa Ławka (Predná Kolová štrbina),
  • Mała Kołowa Turnia (Malá kolová veža, 1977 m),
• Kołowy Karbik (Kolový zárez),
• Kołowa Kazalnica (Kolová stráž).

Niżej Kołowa Grań opada w kierunku Kołowego Stawu.

Przez grań tę nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Dla taterników najbardziej interesująca w Kołowej Grani jest północna ściana Małej Kołowej Turni.

Nazwa grani związana jest z położoną pod nią Doliną Kołową.

Pierwsze wejścia:

• letnie na Wielką Kołową Turnię: Mieczysław Karłowicz, 16 sierpnia 1907 r.,
• zimowe na Wielką Kołową Turnię: Stanisław Krystyn Zaremba, 9 kwietnia 1934 r.,
• pierwsze przejście całej grani: Alfréd Grósz i György Lingsch, 26 sierpnia 1926 r.

Górna część Kołowej Grani (powyżej Wielkiej Kołowej Turni) była przechodzona już wcześniej.

Przypisy