Knut-Olof Falk
Data i miejsce urodzenia

19 kwietnia 1906
Hammar (Gmina Askersund)

Data śmierci

30 stycznia 1990

Zawód, zajęcie

profesor Uniwersytetu w Lund

Knut-Olof Falk (ur. 19 kwietnia 1906 w Hammar (Gmina Askersund), zm. 30 stycznia 1990 w Lundzie) – szwedzki slawista i bałtysta, profesor Uniwersytetu w Lund.

Otrzymał stopień magisterski na Uniwersytecie w Uppsali w 1929. W latach 1932–1933 wykładał język szwedzki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie ucząc się jednocześnie języka polskiego, a w latach 1935–1937 w Kownie na Litwie. Został doktorem na Uniwersytecie w Uppsala 1941. Jego praca doktorska Wody wigierskie i huciańskie. Studium toponomastyczne zawierała unikalne fotografie materiałów źródłowych, co ocaliło ich przekaz, gdyż zostały zniszczone przez Niemców czasie II wojny światowej. Wydał w Szwecji dwutomową rozprawę pod tym tytułem, co wywołało gwałtowną reakcję hitlerowskiego ministerstwa propagandy i notę protestacyjną do rządu Szwecji.

Specjalizował się w toponomastyce. Szczególnie cenny jest jego wkład w badaniach nad nazwami miejscowymi Suwalszczyzny, wywodzącymi się z języka Jaćwingów, zamieszkujących te tereny w średniowieczu. W latach 30. XX wieku, prowadził na Suwalszczyźnie liczne badania terenowe, pod koniec lat 50. wznowione dzięki staraniom prof. Jerzego Antonowicza, biorąc udział w Kompleksowej Ekspedycji Jaćwieskiej badającej cmentarzysko kurhanowe w Szwajcarii suwalskiej.

Badał również nordyckie nazwy porohów Dniepru opisane w De administrando imperio Konstantyna VII Porfirogeneta.

Był współtwórcą i wieloletnim kierownikiem Instytutu Slawistycznego na Uniwersytecie w Lundzie. W 1966 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

W 1945 ożenił się z Dagmar Larsson (1912–2019). Rodowita Szwedka, posługiwała się piękną, literacką polszczyzną; w 2007 całą spuściznę naukową męża i swoją (tzw. Zbiór Falka) przekazała do zbiorów suwalskiego Muzeum Okręgowego, w tym wiele bezcennych materiałów – fotokopii wydawnictw i dokumentów archiwalnych dotyczących Suwałk i Suwalszczyzny zniszczonych podczas wojny. W uznaniu zasług dla kultury i tradycji miasta i regionu otrzymała tytuł „Honorowy Obywatel Miasta Suwałk”. Mieli dwoje dzieci, córkę Kristinę i syna Ragnara.

Został odznaczony Odznaką „Za Zasługi dla Województwa Suwalskiego”. W Suwałkach, przed budynkiem Muzeum Okręgowego, znajduje się pomnik poświęcony prof. Falkowi i jego żonie Dagmar, przypominający skandynawską stellę nagrobną, z literami stylizowanymi na runy. Istnieje również ulica jego imienia.

Przypisy

  1. 1 2 Vem är det: Svensk biografisk handbok 1969, Stockholm: Norstedt, 1968, s. 265.
  2. 1 2 Gunnar Jacobsson, Professor Knut-Olof Falk’s sixtieth birthday, „Scando-Slavica”, 12 (1), 1966, s. 173–174.
  3. 1 2 3 4 Wiesław Gawinek: Prof. Knut Olof Falk – przyjaciel Polski i Suwalszczyzny. Salon24, 2014-03-09. [dostęp 2019-07-06]. (pol.).
  4. ↑ Knut-Olof Falk, Dneprforsarnas namn i kejsar Konstantin VII Porfyrogennetos’ De administrando imperio, Lund: Gleerup, 1951.
  5. ↑ Doktoraty Honoris Causa. Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. [dostęp 2018-04-08].
  6. ↑ Lundaprofessor polsk hedersdoktor, „Svenska Dagbladet”, 24 lutego 1966, s. 19.
  7. ↑ W wieku 106 lat zmarła Dagmar Falk, Honorowy Obywatel Suwałk. „Gazeta Współczesna”. 2019 (2019–03–27). (pol.).
  8. 1 2 Zmarła Dagmar Falk. Muzeum Okręgowe w Suwałkach, 2019-03-26. [dostęp 2019-07-06]. (pol.).
  9. ↑ Lennart Magnusson, En språkforskningens entusiast, „Dagens Nyheter”, 10 lutego 1990, D8.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.