Kleruchia — kolonia obywateli ateńskich na ziemiach buntującego się polis Związku Morskiego. Najstarszą kleruchią mogła być placówka na Salaminie, zdobytej w VI wieku p.n.e. od Megary. Ateńskich osadników dobierano spośród najuboższych mieszkańców. Otrzymywali oni przydzielane przez losowanie działki (kleros). Osiedleńcy nazywani byli kleruchami, zwykle otrzymywali najlepsze ziemie, stanowili też lokalny garnizon ateński. W V i IV wieku p.n.e. jeden z elementów ateńskiego imperializmu.

Przypisy

  1. 1 2 Nowa Encyklopedia Powszechna PWN. T. 3 (I-Ł). Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 374.
  2. 1 2 3 cleruchy, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2016-08-26] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.