Klemens Kołaczkowski
Generał
Data i miejsce urodzenia

1793
Poznań

Data i miejsce śmierci

23 września 1873
Drezno

Przebieg służby
Lata służby

1809 - 1831

Siły zbrojne

Wielka Armia<
Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego
Wojska Powstańcze

Główne wojny i bitwy

Wojny napoleońskie
Powstanie listopadowe

Odznaczenia

Klemens Kołaczkowski herbu Abdank (ur. 1793 w Poznaniu, zm. 23 września 1873 w Dreźnie) – polski generał, członek korpusu inżynierów Królestwa Kongresowego.

Syn Ignacego Franciszka Kołaczkowskiego i Józefy, córki hrabiego Zygmunta Grudzińskiego.

W latach 1806–1809 studiował na Uniwersytecie Wrocławskim i był absolwentem Szkoły Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierów w Warszawie. W 1810 roku w Zamościu i Modlinie sprawował nadzór nad pracami fortyfikacyjnymi. Uczestnik kampanii napoleońskich w latach 1809, 1812, 1813 i 1814.

W 1813 uhonorowany francuskim tytułem Kawalera Orderu Legii Honorowej i polskim Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari.

W latach 1814–1815 był współzałożycielem tajnego związku Przyjaciół Polski. Członek masonerii polskiej (loża Tarcza Północna). Do wojska Królestwa Polskiego wstąpił w 1815 roku. W latach 1820–1830 wykładowca i dyrektor naukowy Szkoły Wojskowej Aplikacyjnej. W czasie powstania listopadowego komendant służb inżynieryjnych i generalny kwatermistrz w obronie Warszawy i Modlina. Mianowany generałem brygady w 1831 i został dowódcą korpusu inżynierów. Carowi Mikołajowi złożył po upadku powstania przysięgę wiernopoddańczą, wycofując się z życia publicznego. Następnie wyjechał do Wielkopolski.

Był odznaczony Orderem Świętego Włodzimierza IV klasy, Orderem Świętej Anny z brylantami. W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 20 lat służby.

Autor biografii I. Prądzyńskiego (1851) i J. H. Dąbrowskiego (1901) oraz Wspomnień wydanych w kilku tomach w latach 1898–1901.

Awanse

  • IV 1809 – podporucznik,
  • IV 1810 – porucznik I klasy,
  • II 1813 – kapitan I klasy,
  • IV 1820 – podpułkownik,
  • V 1829 – pułkownik,
  • VI 1831 – generał brygady.

Przypisy

  1. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. 5. Warszawa: 1908, s. 21.
  2. 1 2 3 4 Wielkopolski Słownik Biograficzny. s. 344.
  3. 1 2 3 Marek Tarczyński: Generalicja powstania listopadowego. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1980, s. 390. ISBN 83-11-06343-5.
  4. Jarosław Cięciara: Patroni jednostek Wojska Polskiego. T. 1. Warszawa: Bellona, 1998, s. 105.
  5. Xsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymże roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych, Lwów 1881, s. 11.
  6. Przepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędnikow wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, [b.n.s]
  7. Wspomnienia Jenerała Klemensa Kołaczkowskiego; tom V, w Krakowie 1901,gb

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.