Jaskinia Kiik-Koba
Państwo

 Rosja
/  Ukraina

Republika

 Republika Krymu
/ Autonomiczna Republika Krymu

Położenie

rejon biłohirski

Długość

9 m

Położenie na mapie Krymu
44,97°N 34,35°E/44,966667 34,350000

Kiik-Koba (ukr. Киїк-Коба, ros. Киик-Коба) – jaskiniowe stanowisko archeologiczne okresu środkowego paleolitu, znajdujące się w paśmie Gór Krymskich na Krymie, w dolinie rzeki Zuja, ok. 25 kilometrów na wschód od Symferopola.

Jaskinia ma długość 9 metrów. Jej badania przeprowadził w latach 1924–1926 Gleb Boncz-Osmołowski, było to pierwsze stanowisko zawierające szczątki praczłowieka odkryte na terenie dzisiejszej Ukrainy. Wyodrębniono dwie warstwy, z których dolna datowana jest na ostatni interglacjał, natomiast górna reprezentuje lokalny wariant tradycji mikockiej. W obydwu odkryte zostały narzędzia kamienne oraz kości zwierzęce (m.in. jelenia, antylopy, osła, niedźwiedzia włochatego). U wejścia do jaskini zachowały się resztki kamiennego murku z okresu mustierskiego, chroniącego wnętrze groty przed wiatrem z zewnątrz. W warstwie dolnej został znaleziony szczątkowo zachowany pochówek neandertalski: fragmenty kończyn górnych i stopy dorosłego mężczyzny oraz fragment czaszki dziecka.

Przypisy

  1. 1 2 Encyklopedia historyczna świata. T. I. Prehistoria. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 1999, s. 491. ISBN 83-85909-48-6.
  2. 1 2 Kiik-Koba, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2014-08-03].
  3. 1 2 3 Kiik-Koba. Internet Encyclopedia of Ukraine. [dostęp 2014-08-03]. (pol.).
  4. ↑ Paul Pettitt: The Palaeolithic Origins of Human Burial. New York: Routledge, 2011, s. 120. ISBN 978-0-415-35489-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.