Kiermas
Położenie
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Region

Pojezierze Olsztyńskie

Wysokość lustra

108,8-109,0 m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

69,2-70,0 ha

Głębokość
• średnia
• maksymalna


3,1 m
9,3 m

Objętość

2150,0 tys. m³

Położenie na mapie gminy Barczewo
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Położenie na mapie powiatu olsztyńskiego
53°48′29″N 20°43′07″E/53,808056 20,718611

Kiermas – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Barczewo, leżące na terenie Pojezierza Olsztyńskiego.

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 69,2 ha do 70 ha. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 109,0 m n.p.m. lub 108,8 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,1 m, natomiast głębokość maksymalna 9,3 m.

Atrakcyjne miejsce ornitologiczne położone nad zarośniętą, oddzieloną zatoką jeziora Kiermas. Zlokalizowane jest na zachód od miejscowości Barczewo, 14 km od Olsztyna.

Fauna

Porośnięte z każdej strony bujną roślinnością szuwarową, zaroślami wierzby i olchy w pasie 3-5 metrów, w których występują potrzos, rokitniczka, trzciniak, trzcinniczek, świerszczak, brzęczka, bąk. Z blaszkodziobych: krzyżówka, świstun, krakwa, cyraneczka, głowienka, gągoł, nurogęś, łabędź niemy, łabędź krzykliwy i gęś zbożowa. Poza tym: kormoran, perkoz dwuczuby, perkoz rdzawoszyi, perkozek, łyska, kokoszka. Siewkowe: śmieszka, mewa pospolita, mewa srebrzysta, mewa mała, rybitwa rzeczna, rybitwa czarna, która w roku 2005 tworzyła tam kolonię, kwokacz, czajka, samotnik.

Poza wymienionymi gatunkami łatwo można zobaczyć zimorodka. Na polowanie przylatuje czapla siwa, bocian czarny, bielik, rybołów, orlik krzykliwy. Wokół jeziora występują: derkacz, wodnik, pliszka żółta, pliszka siwa, wrona siwa, szpak, sroka, srokosz, skowronek, lerka, łozówka, żuraw, bocian biały, błotniak łąkowy i stawowy, myszołów, myszołów włochaty.

Rzeka przepływająca przez jezioro nie pozwala zamarznąć wodzie i czasami można zobaczyć zimujące na nim kaczki i łabędzie. Niedaleko znajduje się ferma indyków, gdzie zimą gromadzą się kruki i bieliki.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 376. ISBN 83-232-1732-7.
  2. ↑ Regiony fizycznogeograficzne Polski po zmianach w 2018 r. [online], warmaz.pl, 2018 (pol.).
  3. 1 2 Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 376. ISBN 83-232-1732-7.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.