| uroczysko-dawna miejscowość | |
Fragment uroczyska w miejscu dawnej wsi | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| SIMC |
nie nadano |
Położenie na mapie gminy Goleniów | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu goleniowskiego | |
| 53°35′16″N 14°36′22″E/53,587778 14,606111 | |
Kiełpinica (do 1945 niem. Schwankenheim) – uroczysko, dawna miejscowość położona w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów.
Założona w 1750 roku przez Johanna Schwanka, radcę dworu króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego. W 1784 roku we wsi mieszkało 16 rodzin zajmujących się hodowlą i rybołówstwem, zaś na obrzeżu wsi funkcjonował wiatrak. W 1905 roku wieś liczyła 105 mieszkańców. Mocno zniszczona podczas działań wojennych wieś została opuszczona po 1945 roku, pozostałości zabudowań rozebrano. W pobliżu miejscowości zachowały się pozostałości dwóch cmentarzy. Polską nazwę Kiełpinica wprowadzono urzędowo rozporządzeniem Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 roku.
W czasie II wojny światowej na północ od wsi znajdowało się stanowisko niemieckiej obrony przeciwlotniczej.
Stanowisko niemieckiej obrony przeciwlotniczej pod Kiełpinicą
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2024
- 1 2 3 4 Wojciech Janda: Kiełpnica (do 1945 Schwankenheim). bialygrosz.goleniow.pl. [dostęp 2016-02-14]. (pol.).
- ↑ M.P. z 1948 r. nr 14, poz. 55