Kazimierz Suski de Rostwo
Rewera
podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

21 września 1891
Krapowce, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

9 marca 1974
Kraków, Polska

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

21 Pułk Ułanów

Stanowiska

dowódca pułku kawalerii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Kazimierz Stanisław Suski de Rostwo (ur. 21 września 1891 w Krapowcach na Wołyniu, zm. 9 marca 1974 w Krakowie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, sportowiec, olimpijczyk z Paryża 1924.

Życiorys

Syn Tadeusza i Marii z Przyborowskich. W 1909 roku ukończył II Szkołę Realną w Krakowie, w 1914 roku Akademię Rolniczą w Taborze, zdobywając zawód agronoma. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii Austro-Węgier. 1 stycznia 1916 roku został mianowany podporucznikiem rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był austro-węgierski 13 pułk piechoty.

Od 1 listopada 1918 w Wojsku Polskim w stopniu porucznika, od 1920 rotmistrza. W listopadzie 1924 roku został przydzielony z 6 pułku ułanów do 6 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Stanisławowie na stanowisko I oficera sztabu. 11 marca 1926 roku został przydzielony do macierzystego pułku. W 1929 roku został komendantem Szkoły Podoficerów Zawodowych Kawalerii w Jaworowie. W styczniu otrzymał przeniesienie do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Od 1931 roku w stopniu majora. Od 1936 roku zastępca dowódcy 21 pułku Ułanów Nadwiślańskich. Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 13 sierpnia 1939 dowódca tego pułku.

Ranny w kampanii wrześniowej. Podczas okupacji niemieckiej oficer Armii Krajowej (ps. „Rewera”). Zastępca dowódcy 8 Dywizji Piechoty AK.

Wszechstronny sportowiec. Uprawiał wioślarstwo, szermierkę, strzelanie, pływanie, ale największe sukcesy odnosił w WKKW. Podczas igrzysk olimpijskich w 1924 roku zajął 24 miejsce w indywidualnym Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego oraz 7 miejsce w drużynie.

Zmarł 9 marca 1974 roku w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (część wojskowa przy ul. Prandoty, kwatera 8 WOJ-12-16).

Od 29 czerwca 1929 roku był żonaty z Heleną z Dąbrowskich (1903–1982), z którą miał syna Leszka (1930–2007) i córkę Marię Ewę (1937–2020).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 284, 484.
  2. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 120 z 12 listopada 1924 roku, s. 671.
  3. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 11 marca 1926 roku, s. 86.
  4. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 14.
  5. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 128.
  6. ↑ Wołyńska Brygada Kawalerii [online], Blog – Bitwa pod Mokrą, 4 lutego 2010 [zarchiwizowane z adresu 2012-07-01].
  7. ↑ Migdał 1974 ↓, s. 6.
  8. 1 2 Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2021-06-02].
  9. ↑ Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945, Koszalin 1997, s. 512.
  10. ↑ Rómmel 1958 ↓, s. 407.
  11. ↑ Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 77)
  12. ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 411 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  13. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska” - jako kapitan Kazimierz Rostwo-Suski.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 146, 660.
  15. 1 2 3 4 Na podstawie fotografii [1].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.