Kazimierz Paprocki, herbu Ogończyk (ur. 1796 roku we wsi Rogaczewo w obwodzie powidzkim, zm. prawdopodobnie w roku 1857).

Był synem Józefa Paprockiego i Rozalii Dzierzgowskiej. W 1815 roku wstąpił do 7 Pułku Piechoty Liniowej a rok później został podporucznikiem służąc w 1 Pułku Strzelców Pieszych. W 1824 roku został porucznikiem, a w 1831 kapitanem. Za zasługi w boju, 8 czerwca 1831 roku, będąc adiutantem sztabu dywizji, otrzymał Złoty Krzyż Virtuti Militari.

Przypisy

  1. ↑ Dostępne źródła podają sprzeczne informacje o herbie Kazimierza Paprockiego. Możliwe, że był on herbu Jastrzębiec
  2. 1 2 3 S. hr. Uruski: Rodzina • Herbarz szlachty polskiej. T. XIII. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1916, s. 204.
  3. ↑ Janusz Wojtasik: Polski Słownik Biograficzny. T. 25. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo PAN, 1980, s. 184-185.
  4. ↑ Polish Order of the Virtuti Militari Recipients 1792-1992 – P1 – dostęp 23.11.2013
  5. ↑ Kawalerowie Orderu Virtuti Militari. stankiewicze.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-06)]. – dostęp 23.11.2013
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.